Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/2196 K.2025/1406

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı ve davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekilleri tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; sigortalının 24.08.2013 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, şirket müdürü ve ortağı olan müvekkili ...'a işbu davanın yöneltilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, olayın meydana gelmesinde davacının tam kusurlu olduğunu, davacı tarafın olaydan sonra 2,5 sene çalışarak ücretini almaya devam ettiğini, taraflar arasında ücret ihtilafı bulunduğunu, iddia edilen 1500-TL maaşın gerçek dışı olduğunu, düzenlenen raporlar neticesi davacının 24.10.2013 tarihine kadar raporlu olduğunu, bu tarih itibariyle davacıya çalışabilir kağıdı verildiğini,

müvekkili şirket tarafından istirahatli olduğu donemde davacıya ödemeler yapıldığını, davacının istirahatli olduğu dönemde herhangi bir maddi kaybı bulunmadığını, davacının manevi tazminat hakkı bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının 410.991,18 TL maddi tazminat alacağı olduğu anlaşılmakla, taleple bağlılık ilkesi gereğince 251.134,71 TL maddi tazminat alacağının kaza tarihi olan 24.08.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 70.000,00 TL manevi tazminatın kısmen kabulü ile kaza tarihi olan 24.08.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte, davalılardan müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine,

fazlaya ilişkin talebin reddine, Mahkememizce önceden tahsiline karar verilen 15.000,00 TL ön ödemenin 18.07.2019 tarihi itibariyle faizi ile birlikte infaz aşamasında maddi tazminata mahsubuna karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların hatalı olduğunu, Mahkemece ret vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, davacının kusurunun olmadığını, belirlenen manevi tazminat miktarının düşük olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. 2.Davalılar vekilleri istinaf dilekçesinde özetle; emsal ücret araştırması yapılmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, pasif dönem zararı hesaplamasında maddi hata olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalıya ait iş yerinde çalışmakta iken 24.06.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde % 37,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğunun görüldüğü, somut olayda, maddi tazminat miktarının tespiti için Dairenin kaldırma kararından sonra alınan 09.11.2021 tarihli bilirkişi raporunun, yasal düzenlemeler ile yerleşik yargısal kararlara uygun, gerekçeli ve hüküm kurmaya yeterli olduğu,

ancak hesap raporunda pasif dönem zararı hesaplamasında maddi hesap hatası yapılarak 30.12.2033 - 31.12.2033 dönemine ilişkin satırda kaydırma nedeniyle iki gün için 30.691,08 TL fazladan hesaplamanın hatalı olduğu, pasif devre zararı için bulunan miktarın, 458.350,50 - 30.691,08 = 427.659,42 TL x % 70 x % 37,2 maluliyet = 111.362,51 TL olduğu, bu miktara geçmiş aktif devre zararı olan 93.267,49 TL ile gelecek aktif devre zararı olan 246.704,90 TL'nin eklenmesi ile toplam zararın 451.334,90 TL olduğu,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 55 inci maddesi gereğince ilk peşin sermaye değerinin %70 olan 40.343,42 TL'nin bu miktardan indirilmesi ile davacının maddi zararının 410.991,18 TL olduğu, İlk Derece Mahkemesince hüküm kısmında ve gerekçeli kararın son sayfasında davacının maddi zararının bu miktar üzerinden fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak karar verilmesinin yerinde olduğu,

tarafların kabul edilen kusur oranı, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, olayın oluş şekli, işgöremezlik oranı, olay tarihi dikkate alındığında Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarının dosya kapsamına uygun olduğu, somut olayda, davalı işyerinde boya ustası olarak çalışan davacının kıdemi, yaptığı iş dikkate alındığında kaldırma kararından önceki hesap raporundaki emsal ücrete göre hesaplama yapılmasının yerinde olduğu,

davalı ...'ın şirket ortağı olup, şahsi sorumluluğu bulunmadığını, kusurun da bulunmadığını, bu nedenle alacaktan sorumlu olmadığını, kusura itirazlarının değerlendirilmediğini istinafa taşıdığı, ancak İlk Derece Mahkemesince Dairenin kaldırma kararından önce alınan kusur raporları doğrultusunda davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne dair kararı davalı tarafından istinaf edilmediği için kusura ilişkin durumun davacı yönünden usulü kazanılmış hak niteliğinde olduğu,

bu nedenle davalının buna yönelik istinaf talebine itibar edilmediği gerekçesiyle davacı ve davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417. maddesi, 5510 sayılı Kanun'nun 13. maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. ve 77. maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4. maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı HMK'nın 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

3.Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.094,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2.Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR