Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3037 K.2024/4020

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen ödeme emrinin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekil dava dilekçesinde özetle; davacıya davalı Kurum tarafından muhtelif tarihlerde tebliğ edilen ödeme emirlerinin zamanaşımı nedeniyle iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süreden sonra açıldığı, alacakların zamanaşımına uğramadığı, zamanaşımının yapılandırma başvurusuyla da kesildiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2019 tarih, 2018/219 Esas ve 2019/143 Karar sayılı kararıyla; davacının ortağı ve yetkili müdürü olduğu ... Özel Eğitim Öğretim Yayıncılık Hiz. Turz. İnş. Nak. Tic. Ltd.

Şti.'nin borçları nedeniyle, davacı aleyhine düzenlenen ödeme emirlerinin davacıya muhtelif tarihlerde tebliğ edilmek suretiyle ve 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde dava açılmaması nedeniyle kesinleştiği, davacının yapılandırma hükümlerinden faydalanmak için 11.05.2006 tarihinde müracaat ettiği, 27.06.2006 tarihinde yapılandırma dilekçesinin iptalini istediği, kesinleşen ödeme emirlerinin 2005/22426 Esas sayılı takip dosyasında tevhit edildiği, toplam 626.405,46 TL borç için davacının (ve diğer şirket ortağı olan davacının eşinin) emekli aylığı üzerine kesinleşen ödeme emirleri nedeniyle 1/3 oranında haciz konulduğu,

halen davacının emekli aylığından haciz kesintilerinin devam ettiği, dolayısıyla 6183 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesine göre zamanaşımının kesilmesi sonrası, 6183 sayılı Kanun'un 102 ve 506 sayılı Kanun'un 80 inci maddesi uyarınca tahsil zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği gerekçeleriyle, davanın reddine,

Ek Kararla da istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Verilen karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi, 27.12.2019 tarihli, 2019/1329 Esas, 2019/1889 Karar sayılı kararıyla; İzmir 1. İş Mahkemesinin 11.06.2019 Tarih ve 2018/219 Esas 2019/143 Karar sayılı ek kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ek kararın kaldırılmasına,

İzmir 1. İş Mahkemesinden verilen 19.04.2019 tarih, 2018/219 Esas ve 2019/143 Karar sayılı kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 26.04.2021 tarih 2020/2045 Esas, 2021/5877 Karar sayılı bozma kararında; eldeki davada ödeme emirlerine konu Kurum alacaklarının 2003/7- 2005/5 dönemleri arasında olduğu, şirket adına 11.05.2006 tarihli yapılandırma başvurusunda bulunulduğu, davacı yönünden zamanaşımını kesen bir işlemin bulunmadığı, ilk olarak davacının yaşlılık aylığına 10.04.2012 tarihinde haciz konulduğunun anlaşıldığı, 06.07.2004 tarihinden önce muaccel hale gelen alacaklar için uygulanacak zamanaşımı süresi 5 yıl olup, davaya konu Kurum alacaklarının bir kısmının bu tarih öncesi olduğu anlaşıldığından,

muaccel hale gelen her borç için zamanaşımı süresi yukarıda yazılı yasal düzenlemeler kapsamında irdelenerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin isabetsiz olduğundan bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı sonrası aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda; davanın kısmen kabulüne, davaya konu edilen.

2006/26017 sayılı dosyadan düzenlenen 09.11.2006 tarih, 332644 sayılı ödeme emrinin idari para cezasına ilişkin olduğu anlaşılmakla; idari para cezası, neticede bir cezai yaptırım olup, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu tüzel kişilik hakkında düzenlenen idari para cezasından, davacının şahsen sorumlu tutulamayacağından iptaline, 2005/22426 sayılı dosyadan düzenlenen 17.06.2005 tarih, 179433 sayılı ödeme emrinin kısmen iptaline;

takibin 2004/07-2005/04 aylara ait toplam 38,068,36 TL prim ve 6.551,18 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 44.619,54 TL üzerinden devamına, 2005/22427 sayılı dosyadan düzenlenen 17.06.2005 tarih, 179431 sayılı ödeme emrinin kısmen iptaline;

takibin 2004/07-2005/04 aylara ait toplam 3.142,78 TL işsizlik sigortası primi ve 530,31 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 3.673,09 TL üzerinden devamına, 2006/26015 sayılı dosyadan düzenlenen 07.02.2007 tarih, 42095 sayılı, 2006/26016 sayılı dosyadan düzenlenen 09.11.2006 tarih, 332646 sayılı, 2006/10617 sayılı dosyadan düzenlenen 30.01.2006 tarih, 23197 sayılı, 2006/10619 sayılı dosyadan düzenlenen 30.01.2006 tarih, 23321sayılı ödeme emirlerinin iptali talebinin reddine, iptaline mahal olmadığının tespitine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın tümden kabulünün gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı vekili; davanın tümden reddinin gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 80 inci maddesi, Borçlar Kanunu'nun 12 nci., 132 nci v.d. maddeleri, 6183 sayılı Kanun'un 55 inci, 102 nci v.d. maddeleri,

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine, gönderilmesine,