Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3340 K.2024/4324

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı ...'ın geçirmiş olduğu iş kazası sonucu iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın usul ve yasaya aykırı olup reddi gerektiği, davacı tarafın müvekkil Kuruma hiçbir başvurusu olmadığını, dava şartı noksanlığından usulden reddi gerektiğini, kaza sonrası alınan raporlara bakıldığında davacı kazazedenin çok uzun süreler hastanede kaldığını, hayati tehlikenin var olduğunu ve kaza sonrası bir çok seri ameliyat geçirdiğini, dolayısıyla kaza sonrası ağır işlerde çalışmasının mümkün olmadığını, haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince "Açılan davanın kabulü ile 1-Davalı ...'ın davacı iş yerinde çalışırken 25.04.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının % 21.2 olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle, davalı Sayim Kalkıdır hakkında düzenlenen rapor ve tetkikler sonrasında 25.04.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle % 31,2 oranında meslekte kazanma gücü kaybına uğradığı tespit edilerek kendisine 01.09.2016 tarihinden geçerli olarak gelir bağlandığını, davanın reddi gerektiğini istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "İstanbul Kurum Sağlık Kurulunun 28.02.2017 tarih ve 792 sayılı kararı ile sigortalının 25.04.2016 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı meslekte kazanma gücü kayıp oranının %31,2 olduğuna, 29.08.2016 tarihinde sürekli iş göremezlik durumuna girdiğine ve 01.10.2019 tarihinde kontrol muayenesi gerektiğine karar verilmesi üzerine sigortalıya bu oran üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı,

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 25.07.2018 tarih ve 2018/565 sayılı kararı ile sigortalının maluliyet oranının, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde %31,2 olduğuna ve düzeltme kaydıyla kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği, Bursa 2. İş Mahkemesinin 2017/306 Esas sayılı dosyasında alınan ATK 3. İhtisas Kurulunun 08.01.2020 tarih ve 831 sayılı raporunda; %21,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının, aynı dosyada alınan ATK İkinci Üst Kurulunun 22.10.2020 tarih ve 2017 sayılı raporunda;

kazalı sigortalının 25.04.2016 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı arızası nedeni ile %28,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının mütalaa edildiği, eldeki dosyada alınan ATK İkinci Üst Kurulunun 16.11.2021 tarih ve 1877 sayılı raporunda ise;

sigortalının 25.04.2016 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı hafif düzeyde sağ peroneal sinir hasarı ve sağ ayak parmaklarında yanığa bağlı kontraktürler nedeniyle olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri ile meslek grup numarası 16 kabul olunarak;

geçici iş göremezlik süresi sonu olan 29.08.2016 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %21,2 (yüzdeyirmibirvirgüliki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının, Üst Kurulun 22.10.2020 tarih ve 2017 karar sayılı mütalâasının sonuç kısmında Baltazard formülü hesaplanırken sehven maddi hata yapılmış olduğunun ve aradaki farkın bundan kaynaklandığının mütalaa edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalı sigortalı tarafından, dava konusu iş kazasından dolayı maddi ve manevi tazminat istemiyle davacı işverene karşı açılan dava nedeniyle Bursa 2. İş Mahkemesinin 2017/306 E. sayılı dosyasında ve eldeki davada yukarıda anılan yasal prosedüre uygun olarak inceleme yapılması, ATK İkinci Üst Kurulunun bu konuda son merci olması ve mütalaasının bağlayıcı nitelikte bulunması, davacı işverenin taraf olarak yer aldığı anılan dosyada düzenlenen raporlara itibar edilmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gibi bu durumun; yargılamanın makul sürede sonuçlandırılması ve usul ekonomisi ilkelerine de uygun düşmesi,

davacının uyuşmazlıkla ilgili olarak (azalma yönünde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak) Kuruma yaptığı başvuruya olumsuz yanıt verilmesi, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve İlk Derece Mahkemesi gerekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde, davanın kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine..." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle; taleple bağlılık ilkesinin gözetilmediğini, eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,