Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3365 K.2025/1780

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkil ...’nın eşi ... ...’nın 28.05.2013 tarihinde kalıp ustası olarak çalışmakta olduğu .... Mahallesi, 734. Sok. No:7 .../Ankara adresindeki inşaatın 9. katında çalıştığı esnada merdiven sahanlığının yanındaki 33 metre yükseklikte bulunan havalandırma boşluğundan inşaatın 2. kat beton zeminine düşmesi sonucu vefat ettiği, müteveffaya gerekli iş güvenliği eğitiminin verilmediği, inşaatta herhangi bir iş güvenliği tedbiri alınmadığı,

davalıların kusur ve ihmaliyle meydana gelen kaza neticesinde davalı şirket yetkilisi ve aynı zamanda inşaatın müteahhidi ... hakkında yürütülen kovuşturma sonucunda Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi 2013/514 Esas 2013/594 Karar sayılı dosyasında kazada asli ve tam kusurlu olarak kabul edilerek 18 ay hapis cezasına hükmedildiği ve devamla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği hususları belirtilmiş ve davalılardan maddi tazminatın tahsili talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle, müvekkil ... Orman Ürünleri İnşaat Taah. San. Tic. Ltd. Şti.’nin yüklenicisi olduğu inşaatta kalıp işinde çalışan müteveffanın 28.05.2013 tarihinde havalandırma boşluğundan düşerek vefat ettiği, müvekkil şirketin bütün özen ve ihtimamına karşın kazanın müteveffanın kusuruyla gerçekleştiği, işçinin kusurunun yanı sıra şantiye şefi ... ve yapı denetim sorumlusu ...’ün de kusur oranlarının tespit edilmesi için davaya katılmaları gerektiği hususları belirtilmiş ve davanın ... ile ...’e ihbar olunması ve davanın reddi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; ''1-Davanın kabulü ile; Neticei talebi gözetilerek taleple bağlı kalınarak 100.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 28.05.2013 tarihinden itibaren işlenecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,..'' karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..istinaf başvurularının esastan reddine.." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmamasının hatalı olduğunu, karar tarihi itibariyle asgari ücrette artış meydana gelmesine rağmen Mahkemece dikkate alınmadığını, alınan kusuru raporuna göre ihbar olunan kusurunun tespit edilmesine rağmen ihbar olunan hakkında hüküm kurulmadığını beyan ederek temyiz talep etmiştir.

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; yaşanılan bu olay nedeniyle, müvekkil şirket mütevvefanın eşi olan davacıya (diğer mirasçılarının da imzasını ve onayını almak suretiyle) 130.000-TL ödeme yaptığını, davacı taraf dava dilekçesinde bu ödemeyi inkar da etmediğini, Ankara 49. Noterliğinde düzenlenen 06.06.2013 tarih 8148 yevmiye no.lu "İbraname" ile "hiçbir tehdit, baskı vb. olmaksızın hür irademiz ile miktar gözetilmemek üzere, biz mirasçılar işveren şirketten ve şirket ortaklarından maddi veya manevi hiçbir alacağımızın kalmadığını, kendilerini kayıtsız şartsız umumi ibra ettiğimizi,

gayrikabili rücu olmak üzere beyan ederiz" diyerek "işverenin bir kusuru olmadığını" ikrar ettiğini, iradesini yansıtmayan şekilde işlem yapıldığı iddiasıyla hukuki dayanaktan yoksun, TMK 2. maddesinde yer alan dürüstlük kurallarına aykırı bir şekilde, işbu maddi tazminat davasını açtığını, davacıya yapılan 130.000-TL ödemenin rapor tarihindeki güncel değeri hesaplanarak tazminat miktarından mahsup edilmesi gerektiğini, kusur raporları arasında çelişki bulunduğunu, davacının asgari ücretle çalıştığını, usta olmadığını, raporda yapı denetim sorumlusuna ilişkin değerlendirme ve kusur incelemesi yapılmadığını,

TRH 2010 tablosuna göre yapılan hesaplama hükme esas alınamayacağını, yapı denetim firma yetkilisi ...'ün kusuru bulunmadığı yönünde kanaat bildirilmişse de ilgili Kanun gereğince sorumluluğunu yerine getirmediğinden kusuru bulunduğunu, gerekçeli kararda yapı denetim firma yetkilisi ...'e neden kusur atfedilmediğinin açıklanmadığını, gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğini beyan ederek temyiz talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir. 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre, kusur oran ve aidiyetlerinin tespitine dair kabulün dosya kapsamı ile Dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına,

temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR