Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3755 K.2024/4914

Taraflar arasındaki meslekte kazanma gücü kaybı oranının ve sürekli iş göremezlik gelirinin belirlenmesinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı ...'ın işçisi iken 22.03.2014 tarihinde inşaatın dördüncü katından düşerek yaralandığını, Manavgat İş Mahkemesinin 2019/157 E. sayılı dosyasında maddi ve manevi tazminat istemli açılan davada Kurumca davacının %2,1 oranında meslekte kazanma gücünden sürekli nitelikte kayba uğradığının tespit edildiğini, itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan raporlarla meslekte kazanma gücü kaybı oranının %26,2 olarak tespit edildiğini ileri sürerek,

davacının 22.03.2014 tarihinde geçirdiğ iş kazası nedeniyle uğradığı meslekte kazanma gücündeki kaybın tespiti ile belirlenecek oran üzerinden davacıya kaza tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına, bağlanacak gelir/aylığın hak ediş tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faizleri (terditli) ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 22.03.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu İzmir Bölge Sağlık Kurulu tarafından % 2,1 SID oranı üzerinden gelir bağlandığını, akabinde davacının Manavgat İş Mahkemesinin 2019/157 E. sayılı tazminat davasında davacının SID oranının SSYK'nın 12.06.2015 tarihli kararı ile % 2,1 olarak değişmediğini, bu dosyada alınan ATK raporu ile davacının iş gücü kaybının % 26,2 olduğu tespit edilmekle,

bu raporu kesinlikle kabul etmediklerini ve iki rapor arasındaki fahiş farkın ve çelişkinin giderilmesi için dosyanın her halükarda ATK Yüksek İhtisas Genel Kuruluna gönderilmesini talep ettiklerini, davacının da bu rapora dayanarak 11.09.2020 tarihli dilekçesiyle Kuruma başvurduğunu ve bu orana göre gelir bağlanmasını talep ettiğini, Kurumun taraf olmadığı maddi ve manevi tazminat davalarında tespit edilen sürekli iş göremezlik dereceleri ile kusur oranlarının Kurum yönünden bağlayıcılığı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, kendi yanında 22.03.2014 tarihinde işe başladığını, Manavgat İş Mahkemesinin 2019/157 E. sayılı dosyasında belgelerin mevcut olduğunu, davacının kazadan sonra Kasım 2014 tarihine kadar çalışması bulunduğunu, ancak davacının fiilen bu tarihe kadar gelmediğini, SGK raporunun doğru olduğunu, devam eden dosyada çelişkinin giderilmediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Somut olayda, davacının geçirdiği iş kazası nedeniyle Manavgat İş Mahkemesinin 2019/157 E. sayılı dosyası ile işverene karşı maddi ve manevi tazminat istemli dava açıldığı, anılan dosyada maluliyet oranının tespitine ilişkin olarak yasal prosedür işletilerek, Yüksek Sağlık Kurulunun 12.06.2015 tarihli kararı ile davacının % 2,1 oranında malul olduğuna karar verildiği, itiraz üzerine alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 30.06.2017 tarihli raporunda, davacının % 26,2 oranında malul olduğunun belirlendiği, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan 04.06.2020 tarihli raporda, davacının % 26,2 oranında malul olduğu görüşü bildirildiğinden,

Davacının davasının kısmen kabulü ile davacı ...'nın geçirdiği iş kazası nedeniyle uğradığı maluliyet oranının % 26,2 olduğunun, 01.10.2015 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin ve bağlanacak gelirlerin ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı SGK'dan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği noktasında tekrardan bir değerlendirme yapılması talep edilmiş ise de Mahkemece bu hususa uyulmadığını, Kurumun taraf olmadığı bir davada tespit edilen sürekli işgöremezlik dereceleri ile kusur oranları üzerinden Kurumu bağlayıcı karar verildiğini, kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu, davacının mevcut konumuyla ilgili çelişkilerin giderilmediğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti ile sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 18 ve 95 inci maddeleri.

3.Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,