Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/425 K.2024/1942

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet ve prime esas kazancın tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ve fer'i müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait işyerinde 22.01.2007-14.06.2011 tarihleri arasında aralıksız ve kesintisiz olarak fotoğrafçı olarak çalıştığını, sigorta primlerinin davalı tarafından eksik ödendiğini belirterek açılan davanın kabulü ile çalıştığı sürelerin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının geriye dönük çalışmalarına ilişkin davalı tarafından Kuruma başvuru yapıldığını, prime esas ücretin kabul edilemeyeceğini davacının asgari ücretle çalıştığını beyan ederek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumun herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını beyan ederek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.08.2018 tarihli ve 2015/44 Esas, 2018/300 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 22.01.2007-15.03.2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, 22.01.2007-30.06.2007 tarihleri arasında 1.479,71 TL üzerinden, 01.07.2007-31.12.2007 tarihleri arasında 1.538,90 TL üzerinden, 01.01.2008-30.06.2008 tarihleri arasında 1.600,45 TL üzerinden, 01.07.2008-31.12.2008 tarihleri arasında 1.680,16 TL üzerinden, 01.01.2009-30.06.2009 tarihleri arasında 1.751,98 TL üzerinden, 01.07.2009-31.12.2009 tarihleri arasında 1.823,00 TL üzerinden,

01.01.2010-30.06.2010 tarihleri arasında 1.917,70 TL üzerinden, 01.07.2010-31.12.2010 tarihleri arasında 2.000,57 TL üzerinden, 01.01.2011-08.06.2011 tarihleri arasında 2.095,27 TL üzerinden prime esas kazanç ile sigortalı olarak çalıştığının tespitine, davacının 08.06.2011 tarihinden sonrasına ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Verilen karara karşı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin 07.10.2020 tarih, 2019/355 Esas, 2020/1367 Karar sayılı kararı ile fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. 10. Hukuk Dairesinin 14.03.2022 tarih, 2022/132 Esas, 2022/3534 Karar sayılı bozma kararında;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre fer'i müdahil vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile

2- Somut olayda, kesinleşen yargı kararı ile hak kazanılan ücret niteliğindeki kazançların ödenmesi koşuluyla, ödemenin yapıldığı ayın prime esas kazanç matrahına dâhil edilmesi, hizmet akdinin daha önceki bir tarihte sona ermiş olması halinde ise, yapılan ödemelerin çalışmanın geçtiği son ayın prime esas kazancında gözetilmesi gereği ile işçilik alacakları davasında hüküm altına alınan tutarın davacıya ödenip ödenmediği araştırılmalı, ödemenin varlığı halinde, işçilik alacakları davasında hükmedilen tutar son ayın prime esas kazancına dahil edilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı doğrultusunda kesinleşen işçilik alacakları dosyası kapsamında davacıya yapılan ödeme iş akdinin son bulmasından sonra gerçekleşmekle, bu tutarın akdin son bulduğu yani 2011/6 ay kazancına dahil edilmesi suretiyle prime esas kazanç tespiti yapılarak;

davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 22.01.2007-15.03.2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, 22.01.2007-30.06.2007 tarihleri arasında 1.479,71 TL üzerinden, 01.07.2007-31.12.2007 tarihleri arasında 1.538,90 TL üzerinden, 01.01.2008-30.06.2008 tarihleri arasında 1.600,45 TL üzerinden, 01.07.2008-31.12.2008 tarihleri arasında 1.680,16 TL üzerinden, 01.01.2009-30.06.2009 tarihleri arasında 1.751,98 TL üzerinden, 01.07.2009-31.12.2009 tarihleri arasında 1.823,00 TL üzerinden, 01.01.2010-30.06.2010 tarihleri arasında 1.917,70 TL üzerinden, 01.07.2010-31.12.2010 tarihleri arasında 2.000,57 TL üzerinden,

01.01.2011-31.05.2011 tarihleri arasında 2.095,27 TL üzerinden, 01.06.2011-08.06.2011 tarihleri arasında 1.553,18 TL üzerinden prime esas kazanç ile sigortalı olarak çalıştığının tespitine, davacının 08.06.2011 tarihinden sonrasına ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili: yazılı delille ispat gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı vekili; yazılı delille ispat gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 77 inci maddesinin 1 inci fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinin 1 inci fıkrası, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ve 5510 sayıl Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,