Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4420 K.2024/5185

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 20971700 sigorta sicil numarası ile 13.05.1991 tarihi ile 31.05.1991 tarihleri arasında davalı ...'un yanında işçi sıfatı ile çalıştığını, davalı ...'un diğer davalı Türkiye Şeker Fab. A.Ş'ye bağlı ... Şeker Fabrikasında taşeron olarak ihale aldığını ve müvekkilinin de bu işte çalıştığını, müvekkilinin davalıların yanında 13.05.1991-31.05.1991 tarihleri arasında çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 13.05.1991 olarak tespitini karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Türkiye Şeker Fabrikası A.Ş vekili, davacının diğer davalı olan ...’un yanında işçi sıfatı ile çalıştğıını, davacının sigorta kayıtları incelendiği takdirde de asıl çalışmakta olduğu işyeri tespit edileceğini, müvekkil Fabrikanın taraf sıfatı olmadığını ve davanın öncelikle husumet yokluğundan reddini ve haksız ve hukuka aykırı olarak açılmış bulunan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kabulüne, davacının; 4 4120 01 01 0020119 ... işyeri sicil numaralı davalı ... isimli işyerinde 13.05.1991-31.05.1991 tarihleri arasında asgari ücret ile çalıştığının tespitine, Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili, Mahkeme tarafından yazılan gerekçeli kararda maddi hata yapıldığını, maddi hatanın düzeltilerek, vekalet ücretinin davacıdan alınarak müvekkil Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş'ye verilmesi şeklinde hüküm tesis edilmesi ve kararın bu şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmesini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılması istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılması istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davalı şirket vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından ileri sürülen tüm istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri yerinde olmayıp, incelenen kararın; dava dosyası kapsamında mevcut maddi delillere uygun, yasal ve hukuksal gerekçelere dayandığı, delillerin takdirinde herhangi bir isabetsizlik ve kamu düzenine aykırı bir halin varlığının tespit edilemediği dikkate alınmak sureti ile davalı şirket vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 13.05.1991-31.05.1991 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,