Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4566 K.2024/4607

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen haczin kaldırılması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Hatay ili Defne ilçesi ... Mah. 502 ada 49 parselde kayıtlı 13 nolu mesken nitelikli taşınmazın sahibi olduğunu ancak taşınmaz üzerine davalı Kurum tarafından haciz konulduğunu ancak İİK 82/12 maddesi gereğince borçlunun haline münasip evi haczedilemeyeceğinden davalı Kurumca konulan haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davanın yasal süresi içinde açılmadığını ve davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, dava dışı ... Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.'nin şirket müdürü ve tek ortağı olan davacı hakkında prim, işsizlik primi ve damga vergisi borçlarından ötürü icra takibi başlatıldığını ve ödeme yapılmaması nedeniyle de adına kayıtlı taşınmaza haciz konulduğunu, tüm işlemlerin usul ve yasaya uygun olarak yapıldığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli 2020/215 Esas, 2021/182 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından haciz konulan Hatay ili, ... ilçesi, ... Mah. 502 Ada, 49 Parselde kayıtlı, 13 bağımsız nolu bağımsız bölüm taşınmaz üzerine konulan haczin meskeniyet nedeniyle kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Davalı vekili istinaf yolu ile dilekçesinde, kararın bozulmasını talep etmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi, 04.11.2022 2021/1426 Esas, 2022/1420 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 11.01.2023 tarihli ve 2022/14441 Esas, 2023/129 Karar sayılı bozma kararında.

Bölge Adliye Mahkemesince davacının meskeniyet iddiasında bulunabilmesi için aynı konutta oturmasının şart olmadığı dikkate alınmaksızın, davacının davaya konu taşınmazın haczi tarihinde ve dava tarihinde dahi davaya konu taşınmazda oturmadığı, davacının adına kayıtlı taşınmazı haciz ve dava tarihinde mesken olarak kullanmadığının sabit olduğu, haczedilmezlik iddiasının dinlenilemeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde meskeniyet iddiasının reddedilmesi hatalıdır.

Davacının temyiz dilekçesi ve ekinde sunduğu haczin kaldırılmasına yönelik uyuşmazlıkla ilgili davacının meskeniyet iddiasının kabul edildiği İzmir 12. Hukuk Dairesi 2022/119 Esas-1296 Karar sayılı dosyasının celbedilerek birlikte değerlendirilmesi ve elde edilecek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki davaya konu gayrimenkul hakkında, sair bir hacizden kaynaklı uyuşmazlıkla ilgili İzmir Mahkemelerinde görülen dava sonucu verilen hükmün istinaf incelemesini yapan İzmir İstinaf Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin davanın kabulüne dair vermiş olduğu 2022/119 Esas, 2022/1296 Karar sayılı İlamının Yargıtay 10.Hukuk Dairesi 11.10.2022 tarih ve 2022/9020 Esas 2022/12194 Karar sayılı ilamıyla kararın onanmasına karar verildiği görülmüştür.

İzmir İstinaf Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi davanın kabulüne dair gerekçesinde "...İlk Derece Mahkemesi tarafından aldırılan bilirkişi raporunda davaya konu taşınmazın davacının haline uygun ev niteliğinde olduğunun belirtildiği görülmektedir. Nitekim kolluk araştırmasına göre davacı davaya konu evde ablası ve enişteki ile birlikte ikamet etmektedir. Evin 2 oda bir salon şeklinde kullanıldığı bilirkişi raporu ile sübuta ermiş bulunmaktadır.

Şu halde oda sayısı, evi birlikte kullandığı kişi sayısı göz önünde bulundurulduğunda davacının haline uygun bir ev olduğunun kabulü gerekir. İlk Derece Mahkemesi davacının haline uygun ev olması ve ikamet olarak kullandığına dair iddianın samimi olmadığını zira davacının evi satmak istediği sırada haczi öğrendiğini beyan ettiğini bildirerek davanın reddine karar vermiştir. Kolluk tutanağında açıkça anlaşıldığı üzere davacı söz konusu evi konut olarak kullanmaktadır.

Evi satmayı düşünmesinin haline uygun, konut olarak kullandığı ev olgusunu değiştirmeyecektir. Sonuç itibariyle davacının çeşitli saiklerle (Örneğin işine daha yakın benzer bir ev almak gibi) evi satmayı düşünmesi evin niteliğini veya kullanım amacını değiştirmeyecektir. Davacının yaşadığı yerde başka bir evinin olmadığı da ortadadır..." şeklinde vakıa ve olgulara dayandığı görülmüştür.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin anılan onama kararı da gözönüne alınarak, İzmir İstinaf Mahkemesinin anılan kararında yer verdiği gerekçeler doğrultusunda davanın kabulüne, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından haciz konulan Hatay ili, Defne ilçesi, ... Mah. 502 Ada, 49 Parselde kayıtlı, 13 bağımsız nolu bağımsız bölüm taşınmaz üzerine konulan haczin meskeniyet nedeniyle kaldırılmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili: davanın reddi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taşınmaz üzerine konulan haczin meskeniyet olması nedeniyle iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 200 ve 202 nci maddeleri,

2-6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 70/1-11 maddesi hükümleri

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; kararın bozulmasını gerektirecek bir husus görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,