Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4627 K.2025/3149

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda,; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde sos ve paketleme bölümünde işçi olarak çalışmaya başladığını ancak 22.03.2016 tarihinde iş veren tarafından makinanın asıl işçisi olmadığından bahisle ve fakat herhangi bir eğitim verilmeksizin un makinasında çalışmak üzere görevlendirildiğini, aynı gün öğleden sonra da iş kazası meydana geldiğini, kaza neticesinde müvekkilinin sağ el işaret parmağının dibinden, orta ve yüzük parmaklarının ise orta kıvrılma yerinden kopup serçe parmağında ise sinir kopması olduğunu, yapılan tedaviler neticesinde müvekkilinin işaret parmağı olmayıp, orta, yüzük ve serçe parmaklarında fonksiyon kaybı olduğunu, bu durumun müvekkilinin hayatını idame ettirmesinde önemli bir handikap olmasının yanı sıra önemli bir kazanç

kaybına sebep olacağını, işverenin işe çalışmaya başlayalı 6 ay olmuş müvekkilinin herhangi bir eğitim yahut oryantasyona tabi tutmadan ağır iş makinası kullanmakla görevlendirdiğini, davalı işverenin söz konusu işyeri ve makinalar konusunda iş kanunu ve iş güvenliği tüzüklerinin emredici hükümlerine avkırı davranmakla tam kusurlu olduğunu, belirterek müvekkilinin sakatlığı nedeni ile meslekte kazanma gücü ve efor kaybı için (şimdilik) 1000 TL maddi tazminat talep etmiş, manevi tazminat talep etme haklarını saklı tutmuştur.

Yine aynı Mahkemenin 2020/239 Esas sayılı dosyası ile davacı taraf 100.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş ve Mahkememizin iş bu 2016/264 Esas sayılı dava dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunmakla birleştirilmesine karar verilmiş ve yargılamaya bu dosya üzerinden devam olunduğu görülmüştür.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın davacının kusurundan kaynaklandığını beyanla açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "...Davacının davaya konu kaza nedeniyle geçici ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti için dosya İstanbul Adli Tıp 3.İhtisas Kuruluna gönderilmiş, 30.01.2019 tarihli raporda maluliyet oranı %18 olarak belirlenmiş, ATK 2. Üst Kurulunun 16.11.2021 tarihli raporunda maluliyet oranı %18 olarak belirlemiş ve SSYSK raporunda maluliyet oranı % 17 olarak belirlenmiştir.

Oransal kusur durumuna ilişkin rapor düzenlenmesi için Antalya Nöbetçi İş Mahkemesi aracılığıyla dosya bir gıda mühendisi ... ve makina mühendisi ... olmak üzere iki kişilik bilirkişi heyetine gönderilmiş, tanzim olunan raporda neticeden "...davalı işveren ... Kuruyemiş Ltd.

Şti. bünyesinde çalışan davacı ...'in 22.03.2016 tarihinde geçirmiş olduğu kaza neticesinde yaralanmasıyla sonuçlanan olay tüm dosya kapsamı, ifadeler, bilgi/belgeler ve ilgili mevzuat hükümleri kapsamında incelendiğinde, davalı işveren işveren ... Kuruyemiş. Ltd. Şti.'nin %80 oranında kusurlu olduğu, Kazazede ...'in % 20 oranında kusurlu olduğu, Kaza olayına ilişkin Denizli 2 Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/203 Esas sayılı dosya kapsamında bilirkişi Doç.

Dr. ... tarafından düzenlenen 24.02.2017 tarihli bilirkişi raporu, Acıpayam Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/264 Esas sayılı dosya kapsamında Bilirkişi Makina Mühendisi İş Güvenliği Uzmanı ... tarafından düzenlenen 20.06.2017 tarihli bilirkişi raporu ile Acıpayam Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/264 Esas sayılı dosya kapsamında Bilirkişi Makina Mühendisi İş Güvenliği Uzmanı ... tarafından düzenlenen 04.01.2018 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen kusur değerlendirmelerine ilim-fen kuralları ile ilgili kanun hükümleri doğrultusunda katılmadığımızı..." şeklinde kanaat bildirilmiştir.

Dosya aktüerya bilirkişi ....'ya tevdii edilmiş, hazırlanan kök ve ek raporlar dosyaya sunulmuş, bilirkişi tarafından heyet raporunda belirlenen kusur oranları doğrultusunda ve asgari ücret baz alınarak tazminat miktarları hesaplanmıştır.

Hüküm kurmaya elverişli bilirkişi ek raporunda; davacının 22.03.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası sebebiyle bakiye geçici iş göremezlik zararının kalmadığı, Mahkemece % 17 maluliyet oranın kabul edilmesi durumunda sürekli iş göremezlik zararının 435.976,14 TL olacağı, Mahkemece %18 maluliyet oranın kabul edilmesi durumunda sürekli iş göremezlik zararının 463.858,54 TL olacağı..." gerekçesiyle;

"1-Asıl dava yönünden; Davanın kabulü ile Net 435.476,14 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 22.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 2-Birleşen Acıpayam 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2020/239-2020/159 E-K sayılı dosya yönünden;

Davanın kısmen kabulü ile Net 70.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 22.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, Fazlaya ilişkin talebin reddine," şeklinde hüküm kurulmuştur.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının halen çalıştığını ve asgari ücret tutarında gelir elde ettiği halde maddi tazminata hükmedilmesini isabetsiz olduğunu, maluliyet oranı %60'ın altında olduğundan Yargıtay kararlarında da işaret edildiği üzere pasif dönem zarar hesabı yapılamayacağını, sürekli iş göremezlik ödemesinin mahsubunda bilirkişi tarafından hata yapıldığını, ana para hesaplaması ve faiz başlangıç tarihi yönünden de hükmün isabetsiz olduğunu, meydana gelen kazada müvekkilinin herhangi bir kusurunun olmadığını, bir an için aksi düşünülse bile davacının kazaya konu olaydaki hayatın olağan akışına aykırı davranışı sebebiyle hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, tüm bu nedenlerle İlk Derce Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile HMK’nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR