Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4650 K.2024/7295

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirket çalışanı olan davalı ...'nun 04.01.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle davacı işveren aleyhine Yalova İş Mahkemesinin 2018/445 E. sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat davası açtığını, bu davanın yargılaması sırasında davalının sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti davası açması hususunda davacı işverene süre verildiğini ileri sürerek; davalı ...'nun 04.01.2009 tarihinde geçirdiği iş kazasından kaynaklı sürekli iş göremezlik derecesinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; diğer davalı ...'nun davacı işyerinde 04.01.2009 tarihinde iş kazası geçirdiğini, müvekkili Kurum İl Müdürlüğüne sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine yönelik talepte bulunduğunu, dosyanın Bölge Sağlık Kurulunca incelenip sigortalının sürekli iş göremezlik oranının %12,10 olduğunun tespit edildiğini, vakıa tarihi sonrası işverence iş kazası bildiriminin yapıldığını, müvekkili Kurum tarafından tesis edilen tüm işlemlerin hukuka uygun olarak gerçekleştiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; belirlenen maluliyet oranının orantılı ve hakkaniyetli olduğunu, bu oranın yeniden tespitinin yersiz ve yargılama sürecini uzatmaktan öteye gitmeyeceğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'nun 04.01.2019 tarihinde geçirdiği kaza itibari ile meslekte kazanma gücü kaybı oranının %12,1 olduğunun tespitine, davalı SGK yönünden davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; ATK İkinci Üst Kurulundan rapor alınmadan hüküm tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı sigortalı ...'nun sürekli iş göremezlik derecesinin, davalı Kurumun da belirlediği gibi %12,1 olduğunun saptanması, eldeki davanın ise işveren tarafından açıldığının ve dolayısıyla davacı işverenin davasının yersiz olduğunun anlaşılması karşısında; davanın her iki davalı yönünden de reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yerinde bulunmamış ise de; davalılar tarafından istinaf yoluna başvurulmaması ve anılan hususun kamu düzenine ilişkin olmaması nedeniyle resen nazara alınmasının da mümkün bulunmaması gerekçeleriyle davacının yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı ...'nun iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2- Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yolun ne olduğuna ilişkin 506 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesi mülga olup, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95 inci maddesinde sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol hükme bağlanmıştır.

Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz hakları mevcuttur.

Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya tıp fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığının ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamına göre davacı tarafın talebinin davalı ...'nun 04.01.2009 tarihinde geçirdiği iş kazasından kaynaklı sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine ilişkin olduğu, diğer davalı Kurum tarafından iş kazası hakkında yapılan tahkikat üzerine sigortalı ...'nun anılan iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik derecesinin 02.02.2018 tarihli Kurul kararı ile % 12,1 olarak belirlendiği, belirlenen orana itiraz üzerine yasal prosedür gereği Yüksek Sağlık Kurulu'ndan alınan 17.07.2019 tarih ve 2019/12550 sayılı kararda da davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 12,1 olarak belirlendiği,

davacı tarafça davalı Kurum tespitine itirazen huzurdaki davanın açıldığı ve Mahkemece yapılan yargılama sonucunda alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 30.05.2022 tarih ve 11176 sayılı mütalaası doğrultusunda davalı Kurumun da belirlediği gibi sürekli iş göremezlik oranının % 12,1 olduğunun saptanması karşısında davanın reddi gerekirken davalı ...'nun 04.01.2019 tarihinde geçirdiği kaza itibari ile meslekte kazanma gücü kaybı oranının %12,1 olduğunun tespitine, davalı SGK yönünden davanın feragat nedeni ile reddine dair verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; 1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 inci bendi silinerek yerine “Açılan davanın reddine” ibaresinin yazılmasına, 2 nci bendi silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına, harç ve yargılama giderleri ile vekalet ücretine ilişkin bentlerin 3, 4, 5, 6, 7, 8 olan sıra numaralarının silinerek yerine, sırasıyla 2, 3, 4, 5, 6 ve 7 sıra numaralarının yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcın istek halinde ilgiliye iadesine,