Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/4661 K.2024/8120

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararıyla; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm fıkrasında "10 ay" ibaresinin çıkartılarak yerine, "9 ay" ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olması nedeniyle hükmün temyizen incelenerek bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin temyizinin; Mahkemenin, göçmenlerin hayatları bakımından tehlike arz edecek şekilde ve ... kırıcı muâmeleye tâbi tutularak taşındıkları kanaatine varmasının dosya içeriğiyle uyumlu olmadığı, bilirkişi raporuyla çelişerek sanığın cezasında arttırım yapıldığı, sanığın aşamalarda samimi savunmasına rağmen alt sınırdan 2 yıl fazla temel cezanın belirlenmesinin haksız olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması için aranılan koşulların olayda oluşmadığı, sanığın suç kastının bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı karar verildiği, sanığın tutuklu kaldığı süre göz önüne alınarak tahliyesine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üçüncü bir tüzel kişi adına tescilli ... ... plakalı Ford Cargo marka ve modeldeki kapalı kasa kamyon ile Afganistan uyruklu 58 düzensiz göçmeni Türkiye-Bulgaristan sınırına taşırken olay tarihinde saat 05:30 sularında Kırklareli İli Kofçaz İlçesi Erikler Köyü yol ayrımında yakalandığı, sanığın ifâdesinde üzerine atılı suçlamayı ve Adlî Emânetin 2023/8493 sırasında kayıtlı 44.800,00 TL nakit parayı aracındaki göçmenleri taşıma karşılığında aldığını ikrar ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, İlk Derece Mahkemesince sanığın göçmen kaçakçılığı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kararında; dosyadaki iletişim belge ve bilgilerine göre, yüklenen suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenip işlenmediği ve somut olayda 5237 sayılı Kanun'un üçüncü fıkrasının uygulama olanağı tartışılmamış ise de aleyhe istinaf bulunmadığı, cezanın bu eleştiri dışında kanuni bağlamda uygulandığı belirlenmiş ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması sırasındaki hesap hatası sonucu, hapis cezasının fazla belirlenmesi hukuka aykırı görülerek, sanık hakkında uygulamaya göre sonuç hapis cezanın "8 yıl 9 ay"a indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Tüm dosya kapsamı ile sanığın kısmen ikrar içeren savunması, sanığın sürücülüğünü yaptığı Ford Cargo marka ve modeldeki kapalı kasa kamyon ile Afganistan uyruklu 58 kişinin tespit edildiğine dair dosyaya sunulan olay tutanağı karşısında, suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın cezasında alt sınırdan uzaklaşılarak mahkumiyeti yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, sanığın eylemini, göçmenlerin ... bakımından bir tehlike oluşturması ve ... kırıcı bir muameleye maruz bırakılarak işlediğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinin uygulanmasında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,