Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/5292 K.2024/7282

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı iş yerinde makine bakım onarımcı ustası olarak kaza tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, 19.12.2016 tarihinde pres makinesinde çalışırken arızalı pres makinesinin harekete geçen parçasının davacının bacağına çarpması sonucunda sol bacağında femur kırılması meydana gelmek suretiyle iş kazası meydana geldiğini, iş kazası nedeniyle davalı işverenlik aleyhine tazminat davası açtığını ve Gebze 5. İş Mahkemesinin 2017/32 Esas sayılı dosyasında devam ettiğini, maluliyetin tespiti amacıyla davalı Kuruma başvuruda bulunduğunu,

Kurum tarafından davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %0 olarak belirlendiğini, bunun gerçek durum ile örtüşmediğini beyanla davacının 19.12.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle iş göremezlik derecesinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili şirkete karşı açtığı Gebze 5. İş Mahkemesinin 2017/32 E. sayılı tazminat davasında gerek Kurumun 15.02.2019 tarih ve 201941000674 karar sayılı Sağlık Kurulu, gerekse itiraz üzerine alınan SGK Yüksek Sağlık Kurulu 05.08.2019 tarih ve 2019/13498 sayılı raporlarında maluliyet gerekmediğine dair verilen raporlar üzerine huzurdaki davayı açmış olduğunu, her iki raporda usul ve yasaya uygun ve birbirini teyid eder mahiyette olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurumun sigortalılarından ...'nin 19.12.2016 tarihinde iş kazası geçirdiğini, Kurum tarafından yapılan maluliyet incelemesi neticesinde sağlık raporları ve diğer tıbbi belgelere göre davacı tarafın sürekli iş göremezlik derecesinin %0 (sıfır) olduğunun tespit edilmiş olduğunu, maluliyet oranlarının tespitinde kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporların esas alınacağını, verilen sürekli iş göremezlik oranının tespiti kararlarına karşı Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz edilebileceğini, kurul kararlarının kesin olduğunu, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ile ilgili Yüksek Sağlık Kurulu kararının mevcut olduğunu, başka Kurumlarca tespiti mümkün olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 19.12.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği E cetveline göre meslekte kazanma gücü kayıp oranının %46,2 olarak tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde; Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun raporu ile davacının maruz kaldığı iş kazası nedeniyle E cetveline göre %46,2 oranında meslekte kazanma gücününden kaybetmiş sayılacağını, maluliyet gerekçesi olan pseudoartrozun ise cerrahi olarak tedavisi mümkün bir kırık komplikasyonu olduğunu, tedavi edilmesi durumunda maluliyetin yeniden değerlendirilmesinin uygun olacağının değerlendirildiğini, ancak mahkemece uyuşmazlığın dava tarihi itibariyle çözümlenmesi gerekçesi ile davacının kesin kazanma gücü kaybı oranı belirlenmeden hüküm kurulduğunu, söz konusu tespitin ancak geçici iş göremezlik oranı olabileceğini, davacıya yapılacak cerrahi girişimlerin sonucunun beklenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili Kurumun, sigortalı hakkında tesis ettiği işlemlerinde usul ve yasaya aykırı bir hususun bulunmadığını, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu Raporunun dosya kapsamındaki diğer bilgi ve belgelere de aykırılık teşkil ettiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı şirket vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 30.11.2020 tarih ve 17041 sayılı rapordaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca düzenlenen rapor ile giderildiği anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,