Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/549 K.2024/1823

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazanç tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalılar nezdinde en son 1.300TL ücretle 01.09.2001- 29.04.2014 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının iddia ettiği gibi bir çalışmasının olmadığını, farklı işyerlerinde çalışmalarının bulunduğunu, davacının 1-2 kez yardım etmişse de bunun çalışma ilişkisi olduğunu göstermeyeceğini, davacının talebinin hak düşürücü süreye uğradığını, davacının çalışmalarının kesintisiz olmadığını, davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde ; davacının talebinin hak düşürücü süreye uğramış olduğunu, davacının çalışmaları bakımından kurum kayıtlarının esas olduğunu, sadece tanık beyanlarına dayanılarak iddianın ispatına muvafakatlarının olmadığını davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.05.2017 tarihli ve 2014/343 Esas 2017/195 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde; 21.12.2008-31.12.2008 tarihleri arasında 9 gün, 01.01.2009-01.09.2009 tarihleri arasında 241 gün, 03.06.2010- 31.12.2010 tarihleri arasında 208 gün, 01.01.2011-31.12.2011 tarihleri arasında 360 gün, 01.01.2012-31.12.2012 tarihleri arasında 360 gün, 01.01.2013-31.03.2013 tarihleri arasında 90 gün, 01.04.2013-31.12.2013 tarihleri arasında 144 gün, 01.01.2014-29.04.2014 tarihleri arasında 64 gün prime esas asgari kazançla çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Öner vekili ve davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.11.2018 tarihli ve 2017/2602 E.2018/1852 K. sayılı kararıyla davalı ... Öner vekili ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 21 Hukuk Dairesinin 2019/1949 Esas 2020/178 Karar sayılı ilamı ile "davacının tüm mesaisini davalıya ait konutun ev hizmetlerine hasredip hasretmediği, SGK ilgili İl Müdürlüğü’nden gerekirse zabıta, vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle dava konusu taşınmaza o tarihte komşu konutlarda ikamet eden veya işyeri bulunan kişileri, komşu konutlarda çalışanlar ile site yönetimini, güvenlik görevlilerini tespit ederek bu kişilerin tanık olarak çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacı başka evlere de çalışmaya gittiğinin tespiti halinde tam gün çalışma kabul edilemeyeceğini gözeterek sonucuna göre karar vermekten ibarettir "gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile , tanıkların dava konusu dönemde davacının tam zamanlı olarak çalıştığı iddiasını ispata yarar netlikte bilgi ve görgü sahibi olmadıkları, beyanlarının tarihler yönünden tam bir netlik içermediği, davacının iddiasını doğrular mahiyette ifadesi bulunan tanıkların beyanları ile bordro kayıtlarının örtüşmediği ve bordrolu tanık ve kamu tanığı sıfatında olmadıkları dolayısıyla beyanlarının doğruluğunun denetlenememesi nedeniyle itibar edilemediği ,sigorta primine esas kazanç tespiti iddiası yönünden senetle ispat kuralının uygulanması gerektiği, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı, mahkemece yeterli araştırma yapılmadığını, çalıştığı villanın etrafında oturan kişilerin tespit edilerek dinlenmediğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının kuruma bildirilmeyen hizmet sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 86 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

Eldeki dosyada, tespite konu dönemde davacının hizmet cetvelinde davacı adına tam süreli hizmet bildiriminde bulunduğu görülen dava dışı iş yerlerinin dönem bordrolarında kayıtlı çalışan ve işveren niteliğinde bulunan davacı tanıklarının, davacının dava dışı iş yerlerindeki çalışmasının akşam 16.00 sonrasında olduğuna ilişkin beyanları ile bozma ilamı sonrası emniyet tarafından komşu iş yeri çalışanı olduğu belirlenen ve hizmet cetvelinde 20.11.2003 tarihinden itibaren komşu işyeri nezdinde çalışma kaydı bulunan tanığın davacının 2008 yılından sonra 7-8 yıl çalıştığına ilişkin beyanı,

bozma öncesi dinlenen tanık beyanları ile dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirildiğinde ,davacının davalı iş yerindeki çalışmasının tam süreli olduğu anlaşıldığından ,mahkemece bozma ilamı öncesindeki gibi hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,