Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/5994 K.2024/6618

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, Tokat ili, Zile ilçesi, ... köyünde şekerpancarı üreticiliği yaptığını ve tarımsal faaliyette bulunduğunu, geçmiş yıllardan itibaren çiftçilik yaptığını ve tarımda kendi adına ve hesabına çalışmalarını sürdürdüğünü, davalı Kurumun 2926 sayılı Kanun gereği üzerine düşen görevi yerine getirmediğini, pancar ekimi yaptığı yılda teslim ettiği safi pancar miktarı için tahakkuk eden pancar bedelinin %1 oranında Bağ-Kur prim kesintisi yapıldığını, pancar bedellerinin müteakip ayda ilgili Bağ-Kur İl Müdürlüğüne ödendiğini, 25.01.2023 tarihinde davalı Kuruma yapılan başvurunun reddedildiğini,

ret gerekçesinde ibraz edilen 1994 yılına ait tevkifatın yüklemesinin 1995 yılına, 1996 yılına ait tevkifat yüklemesinin 1997 yılına yapıldığını, 1995 ve 1997 yılında 18 yaşını doldurmadığından sigortalılık başlangıç tarihinin geriye çekilemediğinin ifade edildiğini, oysa ki davacının 01.08.1997 tarihinde 18 yaşını doldurduğunu, Bağ-Kur tescilinin 02.08.1997 tarihinden itibaren yapılması gerektiğini ileri sürerek, davacının 02.08.1997 – 31.12.1998 tarihleri arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 21.12.2022 tarihli oda kaydına istinaden tescilinin açıldığını, 25.01.2023 tarihli dilekçesine istinaden 1994 yılına tevkifatının 1995 yılına, 1996 yılına ait tevkifatının 1997 yılına yüklendiğini, ancak yaş şartı sağlanamadığından sigorta başlangıç tarihinin geriye çekilemediğinin tespit edildiğini, Kurum işlemlerinde mevzuata aykırı bir yön bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Somut olayda, davacının şeker pancarı ürettiği, Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.'nin yazısına göre, davacının 1994, 1995, 1996, 1998 1999 2000, 2003 ve 2005 yıllarında şeker pancarı üretimi yaptığı ve Şeker Fabrikasına ürün teslim ettiği, bu süreç içerisinde tanık beyanlarından davacının tarımsal faaliyetini kesintisiz sürdürdüğünün anlaşıldığı,

01.08.1979 doğum tarihli davacının sigortalılığının 18 yaşını ikmal ettiği günü takip eden 02.08.1997 tarihinden itibaren başlatılması gerektiği, 1998 ve sonrası yıllarda da tarımsal faaliyette bulunarak Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.'ye ürün teslim etmiş olması nedeniyle, talebe uygun olarak 02.08.1997 - 31.12.1998 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur Kanun'u kapsamında sigortalı sayılması gerektiği kanaatine varılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf sebepleri;

Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; davacının 21.12.2022 tarihli oda kaydına istinaden tescilinin açıldığını, 25.01.2023 tarihli dilekçesine istinaden 1994 yılına ait tevkifatının 1995 yılına,1996 yılına ait tevkifatının 1997 yılına yüklendiğini, ancak yaş şartı sağlanamadığından sigorta başlangıç tarihinin geriye çekilemediğinin tespit edildiğini, hukuki dayanaktan yoksun usul ve yasaya aykırı düzenlenen bilirkişi raporunun hükme esas alındığını, rapora karşı itirazlarının değerlendirilmediğini, davacının 18 yaşını doldurduğu tarih olan 02.08.1997 tarihi itibariyle sigortalı sayılmasına yasal olarak imkan bulunmadığını, Kurumca yasal mevzuat çerçevesinde tescil işleminin yapıldığını, Mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek, kararı istinaf etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, hükmün Dairece de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, davalı tarafça ileri sürülen tüm istinaf sebeplerinin İlk Derece Mahkemesince usul ve yasaya uygun bir şekilde değerlendirilerek hüküm kurulmasına göre, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili; istinaf sebepleri doğrultusuna hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 02.08.1997 - 31.12.1998 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olup olmadığına ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 nci maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanunun 2, 3, 6, 9 ve 10 uncu maddeleri.

3.Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,