Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/6189 K.2024/6849

Taraflar arasında görülen sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı iş kazası nedeniyle meydana gelen sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, kurum raporunda belirtilen şekilde davacıya aylık bağlandığını rapordaki kusur oranında herhangi bir eksiklik olmadığını, davacının isteğine göre maaş bağlanmasının usule, yasaya aykırı olduğunu, işgöremezlik nedeniyle bağlanan aylığın davacıya ödendiğini ve istenen farktan Kurumun sorumlu olmadığını beyanla, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.02.2013 tarihli ve 2010/116 E. 2013/144 K. sayılı kararıyla; davacının davasının kabulü ile davacının maluliyet oranının %69.89 olduğunun tespitine, ve buna dayalı olarak maaş oranının yükseltilmesi gerektiğinin tespitine, ayrıca doğan farkların davalı kurumca davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.09.2013 tarihli ve 2013/7655 E. 2013/17129 K. sayılı ilamında; dava dışı işverenin usulüne uygun şekilde davada taraf olmasının sağlanması, 506 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde öngörülen prosedür doğrultusunda inceleme yapılarak, sigortalının tedavisine ilişkin belgeler tüm içerikleriyle getirtilip, öncelikle Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan sürekli iş göremezlik oranı yönünden rapor alınması, anılan kurul tarafından verilen raporun, davalı Kurum açısından bağlayıcı olmasına karşın, davacının bu rapora da itiraz hakkının bulunduğu gözetilerek,

itirazı halinde Adli Tıp Kurumu veya tıp fakültelerinin konuya ilişkin anabilim dalı uzmanlarından oluşturulan kurullardan rapor alınmak suretiyle, uğradığı iş kazasına bağlı olarak davacının meslekte kazanma güç kaybı oranının belirlenmesi, raporlar arasında çelişkinin bulunması halinde ise Adli Tıp Genel Kurulundan, çelişkiyi giderecek şekilde rapor alınarak, davacının sürekli iş göremezlik oranı ve bu sürekli işgöremezliğin başlangıç tarihinin kesin olarak tespit edilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 10.01.2017 tarihli ve 2013/623 E. 2017/3 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne, davacının maluliyet oranının %79.1 olduğunun tespiti ile bu yeni orana dayalı olarak maaş miktarının da yükseltilmesi gerektiğinin tespitine, ayrıca yapılan ödemelerle davacıya gerçekte yapılması gereken ödemeler arasında doğan farkların davalı Kurumca davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiş, karara karşı davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 02.04.2018 tarihli, 2017/2801 E. 2018/2857 K. sayılı ilamında; kaza tarihleri itibariyle yürürlükte olan Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının belirlenmesi, tespit edilen iş gücü kaybının kaza tarihleri itibariyle başlangıçtan itibaren mi olduğu, süreç içinde artma oluşmuş ise artma tarihleri de belirlenmek suretiyle tespit edilmesi, Mahkemece verilen ilk karar ile belirlenen %69,89 iş gücü kaybına ilişkin hüküm davacı tarafından temyiz edilmediğinden Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Davanın kabulüne, davacının maluliyet oranının %58,2 olduğunun tespiti ile bu yeni orana dayalı olarak maaş miktarının da yükseltilmesi gerektiğinin tespitine, ayrıca yapılan ödemelerle, davacıya gerçekte yapılması gereken ödemeler arasında doğan farkların davalı Kurumca davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, raporlar arasında farklılıklar olduğunu, davalı Kurum, kabul kararının yerinde olmadığı, davalı işveren vekili, yeterli inceleme yapılmadan hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitele ndirme Uyuşmazlık, davacının 05.04.2006 ve 28.03.2007 tarihlerinde geçirdiği iş kazası nedeniyle meydana gelen sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7,8,9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 506 sayılı Kanunun 19, 109 uncu, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme 506 sayılı Kanun'un 109 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddelerinde düzenlendiği üzere; iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

İnceleme konusu dosyada; davacının 05.04.2006 ve 28.03.2007 tarihlerinde geçirdiği iş kazaları nedeniyle Kurum tarafından %24.8 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden 15.06.2007 tarihinden itibaren gelir bağladığı, dosyada alınan ATK 3. İhtisas Dairesinin 06.01.2023 tarihli raporuyla davacının sürekli iş göremezliğinin her iki iş kazası için toplamda 08/10/2021 tarihine kadar %79,1 , bu tarihten sonra %58,2 olduğu yönünde görüş bildirildiği, Mahkemece ATK raporu esas alınarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut dosyada Kurumun tespit ettiği sürekli iş göremezlik oranıyla ATK 3. İhtisas Dairesinin tespit ettiği sürekli iş göremezlik oranı farklı olduğundan prosedür tamamlanarak ATK 2. Üst Kurulundan rapor alınmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

Diğer yandan karar gerekçesinde ATK 3. İhtisas Kurulu raporuna göre karar verilmesi gerektiği belirtildiği halde hükümde davacının sürekli iş göremezlik oranının %58.2 olarak tespit edilmesi yerinde değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,