Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/6381 K.2025/1391

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

1.Davacı vekili asıl davadaki dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı Kurumdan ölüm aylığı alırken boşandığı eşi ile birlikte yaşadığından bahisle aylığının kesildiğini ve yapılan ödemelerin istirdadının talep edildiğini, davacı tarafından İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinin 06.07.2017 tarihli 2012/277 E. 2017/321 K. sayılı kararı ile aylıkların istirdadının iptaline, kesilen aylığın yeniden bağlanmasına ve karşı dava tarihine kadar mahrum kalınan aylıkların yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verildiğini, kararın Bölge Adliye Mahkemesi ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini,

davalı Kurumun kesin hükme rağmen mahrum kalınan aylıkları ödemediğini, Kurum işleminin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklan saklı kalmak kaydıyla.

20.07.2012 tarihine kadar ödenmesi gereken ölüm aylıklarından 72.000 TL aylığın kesildiği tarihten ifa tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, ayrıca 28,000 TL manevi tazminatın 21.05.2010 aylık kesilme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

2.Birleşen İstanbul 36. İş Mahkemesinin 2019/282 E. sayılı dosyasında davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen, ancak davalı Kurumun kesin hükme rağmen mahrum kalınan aylıkları ödemediğinden bahisle, asıl dava tarihinden sonra ve işbu birleşen dava tarihi olan 28.08.2019 tarihine kadar olan dönem içinde, ödenmemiş olan yetim aylıkların karşılığı olarak faiziyle birlikte 20.000,00 TL yetim aylığı ve 15.000,00 TL manevi tazminatın, 21.05.2010 aylık kesilme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

3.Birleşen İstanbul 20. İş Mahkemesinin 2019/333 E. sayılı dosyasında davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen, ancak davalı Kurumun kesin hükme rağmen mahrum kalınan aylıkları ödemediğinden bahisle, birleşen dava tarihinden sonra ve işbu birleşen dava tarihi olan 08.10.2019 tarihine kadar olan dönem içinde, ödenmemiş olan yetim aylıkların karşılığı olarak faiziyle birlikte 3.000,00 TL yetim aylığı ve 5.000,00 TL manevi tazminatın, 21.05.2010 aylık kesilme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili asıl ve birleşen davalardaki cevap dilekçesinde özetle; davacı taleplerine karşı Kurum kayıtlarının esas olduğunu, davacının huzurdaki dava ile ileri sürdüğü iddiaları, Kurum kayıtlarına eş değerde belgelerle kanıtlanması gerektiğinden, salt tanık anlatımlarına dayalı olarak kanıtlamasına muvafakatlarının olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 14.04.2021 tarih ve 2020/1199 E.-2021/496 K. sayılı kararı ile istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır. 2.Daire kararı ile ... somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında; "Davalı Kurum vekiline gerekçeli kararın 28.03.2020 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf dilekçesinin 07.06.2020 tarihinde tebliğ edildiği, davalı Kurum vekilinin süresi geçtikten sonra 28.06.2020 tarihinde istinaf talebinde bulunduğu anlaşılmıştır" denildikten sonra, hükümde "Davacının ve davalının istinaf istemlerinin reddine" şeklinde gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturacak şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.02.2024 tarih ve 2023/3178 E.- 2024/304 K. sayılı kararı ile Yargıtay bozma kararına uyularak yapılan yargılama ile, 1-Davanın kısmen kabulü ile asıl dosya bakımından, 71.393,99 TL asıl alacak (asıl alacağa 29.06.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte) ve 16,983,69 TL faiz alacağının davalı Kurumdan alınarak davacıya ödenmesine, manevi tazminat talebi bakımından 5.000,00 TL manevi tazminatın 29.06.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine,

2-Birleşen 2019/282 Esas sayılı dosyası bakımından, 22.869,92 TL asıl alacak (asıl alacağa 28.08.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte) ve 1.106,98 TL faiz alacağının davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine, manevi tazminat talebi bakımından 2.000,00 TL manevi tazminatın 28.08.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine,

3-Birleşen 2019/333 Esas sayılı dosyası bakımından, 1.656,70 TL asıl alacak (asıl alacağa 08.10.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte) ve 6,94 TL faiz alacağının davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine, manevi tazminat talebi bakımından 1.000,00 TL manevi tazminatın 08.10.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karar verilmiştir.

VI.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; manevi tazminat miktarlarının yetersiz olduğunu ve faiz başlangıçlarının olay tarihinden değil, dava tarihinden itibaren olması gerektiğini belirterek kararın temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir. 2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin yasal mevzuata uygun olduğunu, davacının Kuruma yaptığı başvuru sonucunu beklemeden eldeki davaları açtığını, somut olayda manevi tazminat koşullarının oluşmadığını belirterek, usul ve yasaya aykırı verilen kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen davalarda alacak ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

1.İnceleme konusu eldeki davada, 09.12.2022 tarihli Kurum cevabi yazısına göre Kurumdan yetim aylığı alan....T.C. kimlik numaralı...'nın 24.07.2019 tarihli dilekçesi üzerine İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinin 2012/277 Esas ve 2017/321 Karar sayılı hükmü gereği kesilen yetim aylığının 11.11.2019 tarihli işlem ile 2010/5. aydan itibaren sigortalı çalıştığı dönemler hariç yeniden bağlandığı,

birikmiş aylık tutarının 92.979,39 TL, birikmiş ek ödeme tutarının 3.785,16 TL, birikmiş faiz tutarının 29.387,55 TL olmak üzere toplam 126.152,10 TL tutarın 13.11.2019 ile 23.11.2019 tarihinde Halk Bankası 4A günlük ödemeler menüsünden gönderildiği bilgisinin verildiği anlaşılmakla, Mahkemece yapılacak iş.

Kurumca davacıya yapılan ödemeler dikkate alınarak, gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle, ödeme yapılan dönemler ayrı ayrı belirlenmeli ve bu dönemlere ilişkin davanın konusuz kalıp kalmadığı hususu değerlendirilerek, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

2.Öte yandan, her ne kadar Mahkemece asıl ve birleşen davalarda, kesinleşen İstanbul Anadolu 1.İş Mahkemesinin 2012/277 E.- 2017/321 K. sayılı kararı gereğince, aradan uzun zaman geçmesine rağmen davacının aylıklarının ödenmediği, davacının Kurumun yaptığı hatalı tespit nedeniyle Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandığı, davacının halen alacağına kavuşamamış olmasının davacıda elem ve üzüntüye yol açtığı gerekçesiyle manevi tazminata hükmedilmiş ise de Kurumun davacı hakkında şikayet hakkını kullandığı ve bunun sonucunda davacının Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanarak beraatine karar verildiği nazarında, koşulları oluşmadığı halde manevi tazminata hükmedilmesi hatalıdır.

VII. KARAR