Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/639 K.2024/1997

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Bakanlık vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Bakanlık vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işverene ait işyerinde 01.09.1995 - 15.06.2009 tarihleri arasında çalıştığını, bir gerekçe olmadan işten çıkarıldığını, müvekkilinin işe giriş tarihinden itibaren kesintisiz bir şekilde davalıya ait işyerinde çalışmasına rağmen çalışma günlerinin davalı Kuruma eksik bildirildiğini, ayrıca müvekkilinden habersiz 10.06.2008 tarihinde işten çıkışı yapılıp, 02.09.2008 tarihinde işe girişi ve tekrar 31.05.2009 tarihinde isten çıkışı yapılıp, 17.11.2009 tarihinde işe girişi yapıldığını, bu zaman dilimi içindeki çalışma sürelerinin de davalı Kuruma bildirilmediğini beyanla davacının 01.09.1995 - 15.06.2009 tarihleri arasında eksik bildirilen çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; İlköğretim okulunun tüzel kişiliğinin olmadığını, dolayısıyla taraf ehliyetinin de bulunmadığını, davanın husumet nedeniyle reddinin gerektiğini, davada hak düşürücü sürenin geçtiğini, tüm bu nedenlerle davanın reddinin gerektiğini, davacının 1995 yılından 2008 yılına kadar kesintisiz çalıştığı iddiasının doğru olmadığını, 01.09.1995 tarihinde değil, 23.10.2007 tarihinde işe başladığını, 13.12.2009 tarihinde de kendi isteğiyle işten ayrıldığını, Okul Aile Birliği Başkanlığı ile imzalanan iş sözleşmesinin ve SGK işe giriş bildirgesinin bu durumu kanıtlar nitelikte olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde.

Kurum kayıtlarına göre davacının 11.11.1995 tarihinde 50405 tescil numaralı işyerinde işe girdiği, dava konusu dönemlere ait çalışmalarının muhtelif işyerlerinde ve kesintili olduğunun anlaşıldığını, 1995-2004 yıllarına ait hizmet tespiti taleplerinin hak düşümüne uğradığını, davacının dava konusu ettiği dönemdeki çalıştığı işveren dosyalarının celbini ve işverenin kim olduğunun araştırılması gerektiğini, davacının, eksik bildirildiğini iddia ettiği dönemlere ilişkin çalışmalarının işe giriş ve çıkışlarına göre tamamen bildirildiğini, aksinin ispatının ancak yazılı delillerle mümkün olabileceğini,

bu tür tespit davalarının kamu düzeninden olduğunu ve uyuşmazlığın hiçbir tereddüte yer bırakmayacak şekilde ispatlanması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kısmen kabulü ile davacının 10.09.2001-13.06.2009 (dahil) tarihleri arasında davalı iş yerinde sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespiti ile Kuruma bildirilmeyen 1769 gün hizmet süresinin sigortalılık günlerine eklenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili ile davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Bakanlık vekili istinaf dilekçesinde; eylemli çalışmanın varlığını ispat için gerekli olan belgelerin dosyaya sunulmamış olduğunu, davacının iddia edilen dönemde çalışıp çalışmadığı ve tam sürelerin kısmi çalıştığını kanıtlar yeterli delilin mevcut bulunmadığını, bu hususların resen araştırılması gerektiğini, sigortalılığın başlangıcına yönelik her davanın sigortalılığın tespiti istemini de içermekte olduğunu, dava konusu olayda çalışmanın varlığının davacının çalıştığı yerdeki ve çevre iş yerlerindeki tanık beyanları ile Kurumdan alınacak bilgi ve belgeler birlikte değerlendirilerek hüküm tesis edilmesi gerektiğini, davanın müvekkil aleyhine kabulü halinde ise müvekkili idarenin yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması gerektiğini ileri sürmüştür.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; kamu tanığı olarak dinlenen tanıklar..., ..., ..., ...'nin davalı işyeri okulda temizlik yapanların sürekli değiştiğini, devamlı aynı kişinin çalışmadığını, davacının da çok fazla çalışmadığını ifade ettiklerini, davacının işe giriş tarihi ile ilgili net ifadelerin bulunmadığı halde işe giriş tarihinin 10.09.2001 olarak tespit edildiğini, tanık anlatımları dışında dosyaya ibraz edilen yazılı bir delil bulunmadığını, davacının talebi tam olarak kabul edilmediği halde reddedilen kısım yönünden Kurum lehine vekalet ücreti verilmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nın madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davalı Kurum vekili ile davalı Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili ile davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Bakanlık vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 01.09.1995-15.06.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, mülga 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddeleri, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin 6552 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesi ile eklenen son fıkrası ile 25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren ve 5521 sayılı Kanun'un yürürlükten kaldıran 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci madde hükümleri.

3. Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Bakanlık vekili ve davalı Kurum vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin 6552 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesi ile eklenen son fıkrası ile 25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren ve 5521 sayılı Kanun’un yürürlükten kaldıran 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci madde hükmü gözetildiğinde davanın niteliği gereği davalı Kurumun yasal hasım olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince, karar başlığında feri müdahil sıfatı ile gösterilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı Bakanlık vekili ile davalı Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davalı Bakanlık vekili ile davalı Kurum vekilinin temyiz itirazının kabulü ile

İlk Derece Mahkemesi kararının karar başlığındaki "Feri Müdahil ... Başkanlığı" ibaresinin silinerek yerine "Davalı ... Başkanlığı" yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,