Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/6702 K.2024/6336

Taraflar arasındaki Bağ-Kur sigortalılık tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 16.12.1997-06.06.1999 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "Tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, aldırılan bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde davacının kurumca kabul edilen süreler dışında 01.01.1998-06.06.1999 arasında da 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olabileceği, 16.12.1997- 31.12.1997 arası 18 yaş öncesi olması nedeni ile sigortalılığın 1479 sayılı Kanun'un 24/II-a hükmüne göre mümkün olamayacağı..." gerekçeleriyle; "Davanın kısmen kabulü ile 1-Davacının kurumca kabul edilen süreler dışında 01.01.1998-06.06.1999 arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalılığının tespitine, 2-Davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının, 4956 sayılı Kanun'un Geçici 18 inci maddesi ile yapılan düzenlemenin davaya konu hizmetine ilişkin olarak davalı Kurum'a yazılı bir başvuruda bulunmadığı, davacının davadan önce Kuruma yaptığı başvuru tarihinde Geçici 18. madde hükümlerinde belirtilen yasal sürenin dolması nedeniyle tebliğ hükümleri yürürlükten kaldırıldığından, dava konusu 04.10.2000 dönemi öncesindeki hizmeti yönünden Kurumca olumlu bir işlem yapılamadığı,

davacının hizmetinin Kurum'a bildirildiği 27.12.2002 tarihi itibari ile 1479 sayılı Kanun kapsamındaki esnaf (4/1-b) sigortalılığının yasal mevzuat doğrultusunda 04.10.2000 tarihinden itibaren başlatıldığı, bu tarihten sonraki hizmetlerin davacıya zaten Kurumca verildiği, Mahkemenin haksız kararı ile Kurum'un yargılama gideri ve vekalet ücreti ödeme külfetine girdiği, bu nedenlerle Yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleriyle, Yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... 01.01.1980 doğumlu olan davacının Bağ-Kur giriş bildirgesinin 08.01.2003 tarihinde Kuruma verildiği; davacının, 16.12.1997- 06.06.1999 tarihleri arasında Aksaray Vergi Dairesinde vergi mükellefiyetinin bulunduğu, davacının sigortalılık tescilinin 27.12.2002 tarihinde yapıldığı, bu nedenlerle davacının 18 yaşını doldurduğu 01.01.1998-06.06.1999 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gerektiği ve davalı Kurum'un aksi yöndeki işleminin yerinde olmadığı, sonuç olarak Yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından,..." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle; kurum işleminin yerinde olduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un Geçici 18 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,