Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/6916 K.2024/7035

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ...’ne bağlı Çevre İl Müdürlüğü bünyesindeki Çevre Koruma Vakfı Başkanlığı’nda müstahdem olarak 04.01.1999 tarihinden 31.05.2002 tarihine kadar kesintisiz çalışmasına rağmen hizmetinin davalı Kuruma 01.02.2000 tarihinden itibaren bildirildiğini beyanla, davacının 04.01.1999-01.02.2000 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen hizmetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili; davanın 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinde öngörülen 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, kayıtların tetkikinden davacının davalı işyerinde çalışmasının bulunmadığının anlaşıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.11.2019 tarihli 2010/26 Esas 2019/812 Karar sayılı kararıyla “davanın kabulü ile davacının Van İli Çevre Koruma Vakfı bünyesinde 04.01.1999- 31.01.2000 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde hizmet akdine dayalı olarak 338 gün sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespitine” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde Vakıflar Genel Müdürlüğüne izafeten Bitlis Bölge Müdürlüğü vekili ve davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli 2020/929 Esas 2021/229 Karar sayılı kararıyla "dosyada taraf sıfatı olmadığı, hakkında bir hüküm kurulmadığı halde Vakıflar Genel Müdürlüğüne izafeten Bitlis Bölge Müdürlüğü tarafından istinaf dilekçesi verildiği anlaşıldığından davada taraf sıfatı bulunmayan Vakıflar Genel Müdürlüğüne izafeten Bitlis Bölge Müdürlüğü tarafından verilen istinaf başvurusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, davacının hizmetinin 01.02.2000-31.05.2002 tarihleri arasında davalı işyerinden bildirilmesi ve davanın 03.02.2010 tarihinde açılmış olması karşısında, 01.02.2000 tarihli işe giriş bildirgesi öncesine dair hizmet tespiti isteminin hak düşürücü süreye uğradığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacının kısmi çalışmalarının bildirilmesi nedeniyle kesintisiz devam eden blok çalışmalarının bulunması hâlinde 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinde düzenlenen hak düşürücü sürenin dolduğundan söz edilemeyeceğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesidir.

3. Değerlendirme 1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun “ yargılama giderlerinin kapsamı “ başlıklı 323 üncü maddesi (ğ) bendi “Vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti.” düzenlemesini, “Yargılama giderlerinden sorumluluk” başlıklı 326 ncı maddesi “(1) “Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.

(2) Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.

(3) Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise Mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir. “ düzenlemesini, “Vekâlet ücretinin taraf lehine hükmedilmesi” başlıklı 330 uncu maddesi “(1) Vekil ile takip edilen davalarda Mahkemece, kanuna göre takdir olunacak vekâlet ücreti, taraf lehine hükmedilir.” düzenlemesini, “Yargılama giderlerine hükmedilmesi” başlıklı 332 nci maddesi “(1) Yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedilir.

(2) Yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümü hüküm altında gösterilir. (3) Hükümden sonraki yargılama giderlerini hangi tarafın ödeyeceği, miktarı ve dökümü ile bu giderlerin hangi tarafa yükletileceği, Mahkemece ilamın altına yazılır.” düzenlemesini içerir.

Somut olayda, davalılardan Van ili Çevre Koruma Vakfı Başkanlığının işbu dava ile sınırlı olarak Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/726 Esas, 2019/374 Karar sayılı 07.05.2019 tarihli kararı ile ihyasına karar verilerek vakıf senedi uyarınca Van Valisinin ek tasfiye memuru olarak atandığı, davalı vakfın Vakıflar Genel Müdürlüğüne devredilmediğinin açık olduğu, Vakıflar Genel Müdürlüğü Bitlis Bölge Müdürlüğü vekili olduğu anlaşılan Av....'in davalı vakfa tasfiye memuru olarak atanan Van Valisi tarafından vekil olarak yetkilendirildiğine dair bir vekaletnamenin dosya kapsamında bulunmadığı,

anılan vekile İlk Derece Mahkemesince gerekçeli kararın sehven tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, dava ile ilgisi bulunmayan Vakıflar Genel Müdürlüğüne izafeten Bitlis Bölge Müdürlüğünün vekili Av....'in davalı vekili olarak gösterilmesi ve vekille temsil edilmediği halde davalı ... İli Çevre Koruma Vakfı Başkanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Gerekçeli karar başlığında yer alan "Vekili: Av. ... - Bitlis Vakıflar Bölge Müdürlüğü 13000 Bitlis Merkez/ Bitlis " ibaresinin hükümden çıkarılmasına ve hüküm bölümünde 5 numaralı fıkrada yer alan "5-Davalı ... ve ...

Çevre Koruma Vakfı Başkanlığı kendilerini avukat aracılığıyla temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 13/2 nci maddesi uyarınca dava değerince hesap ve takdir olunan 9.200,00 TL vekalet ücretinin HMK'nın 330 uncu maddesi gereğince davacıdan alınıp davalılara verilmesine" ibarelerinin hükümden çıkarılarak, yerine "5-Davalı SGK Başkanlığı kendini avukat aracılığıyla temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca 9.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı SGK Başkanlığına verilmesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,