Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/6977 K.2024/10905

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı işçinin geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı SGK Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "1-Davanın kabulü ile a) Davacı ...'nin 30.11.2011 tarihli iş kazası sebebiyle meslekte kazanma gücünü % 15 oranında kaybettiğinin tespitine,

b) Davacıya 01.01.2012 tarihinden itibaren % 15 meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı SGK vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davalı sigortalının dava konusu iş kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik derecesinin %53 olarak belirlendiğini ve bu oran üzerinden gelir bağlandığını, davanın yersiz olduğunu ve reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davalı müvekkilinin maluliyetinin devam ettiğini, Mahkemece kabul edilen sürekli iş göremezlik derecesi ile gelir bağlamasına esas alınan %53 sürekli iş göremezlik derecesi arasında fahiş fark olduğunu, dava açılmasına sebebiyet vermeyen müvekkili aleyhine yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Dosya kapsamından; davacıya ait iş yerinde çalışan davalı ...'nin 30.11.2011 günü geçirdiği kazanın Kurumca iş kazası sayıldığı, Kurum Sağlık Kurulunun 14.04.2015 tarih ve 2115 sayılı raporunda; davalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %53 olduğunun belirtildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 06.04.2017 tarih ve 28/4559 sayılı kararında; %32 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığına karar verildiği.

ATK 3. İhtisas Kurulunun 02.01.2019 tarih ve 73 sayılı, ATK 2. Üst Kurulunun 14/11/2019 tarih ve 2077 sayılı raporlarında ise sigortalının anılan iş kazası nedeniyle %15 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin bildirildiği; istinaf kaldırma kararından sonra alınan ATK 2. Üst Kurulunun 09.06.2022 tarih ve 1391 sayılı ek raporunda ise davalı sigortalının geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumunun raporunda çalışır tarihi olarak bildirilen 21.12.2011 tarihinden itibaren E cetveline göre %15 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağının mütalaa edildiği anlaşılmaktadır.

1- Somut olayda; yukarıda belirtilen yasal prosedüre uygun olarak inceleme yapılması, ATK 2. Üst Kurulunun son merci durumunda bulunması ve mütalaasının bağlayıcı nitelikte olması, davalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin başlangıç tarihinin de anılan raporda belirlenmesi karşısında davalı sigortalının, geçirdiği iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücünü %15 oranında kaybettiğinin tespitine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2- Sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkin dava sonucunda Mahkemece verilecek hüküm işverenin, sigortalının ve Kurumun hak alanını etkileyeceğinden bunlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Davalılar arasında (pasif) zorunlu dava arkadaşlığı bulunması durumunda davanın bütün davalılara karşı birlikte açılması zorunludur.

Somut olayda; iş kazasından ötürü sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin rücuan tazmini amacıyla davalı Kurum tarafından davalı işveren aleyhine açılan İnegöl İş Mahkemesi'nin 2016/697 E. sayılı dava dosyasının yargılaması sırasında verilen ara kararı uyarınca eldeki davanın açılması ve davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunması karşısında davalıların yargılama giderleri ve vekalet ücretinden birlikte sorumlu tutulmalarında da isabetsizlik görülmemiştir.

3- Ancak, istinaf kaldırma kararından sonra alınan ATK 2. Üst Kurulunun 09.06.2022 tarih ve 1391 sayılı ek raporunda; davalı sigortalının, geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 14.04.2015 tarihli yazısında çalışır tarihi (sürekli iş göremezliğe girdiği tarih) olarak bildirilen 21.12.2011 tarihinden itibaren E cetveline göre %15 oranında meslekte kazanma gücünden kaybettiği bildirilmesine karşın hükümde sürekli iş göremezlik derecesinin başlangıç tarihinin açıkça gösterilmemesi ayrıca sigortalıya hangi tarihten itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine yönelik bir talep

bulunmamasına rağmen HMK'nın 26 ncı maddesine aykırı olarak talebin aşılması suretiyle sigortalıya 01.01.2012 tarihinden itibaren %15 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi ise yerinde bulunmamıştır." gerekçesiyle "1- Davalıların istinaf başvurularının kabulü ile İnegöl 1. İş Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli ve 2022/36 E. 2022/494 K. sayılı kararının kaldırılmasına,

2- Davanın kabulü ile davalı ...'nin, davacıya ait iş yerinde çalışmakta iken 30.11.2011 tarihinde geçirdiği iş kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik derecesinin 21.12.2011 tarihinden itibaren E cetveline göre %15 olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,