Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/7905 K.2024/9008

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Yargıtay 10. Hukuk Dairesince Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilin 27.09.1994'te geçirdiği trafik kazası nedeniyle % 66 oranında malul kaldığını, Kuruma yaptıkları başvurular sonuç vermeyince dava açıldığını, Çorum l.İş Mahkemesinin 26.08.2013 tarih ve 2013/508 Esas, 2013/815 sayılı kararının Yargıtay 10. HD'nin 06.03.2014 tarih ve 201471826 Esas, 2014/4724 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesinden sonra Haziran 2014'te malulen emekli aylığı bağlandığını, Kurumun 01.02.2009 ile Temmuz 2014 ayları arasında maaş ve ferilerini eksik ödediğini,

19.09.2015'te ödenmeyen maaşların faizi ile birlikte ödenmesi müracaatlarına cevap alamadıkları gibi Haziran 2016'dan itibaren maaşın kesildiğini, 01.06.2016, 02.06.2016 ve 28.06.2016 tarihli yazılı başvuru ile hatalı işlemlerin düzeltilmesi için başvuruda; bulunduklarını, bu nedenlerle; davacının 27.09.1994'te %66 malul kaldığına, Haziran 2016'dan itibaren ödenmeyen maaşlarının kademeli olarak faizi ile birlikte ödenmesine, 01.02.2009 ile Temmuz 2014 arası alacaklarının aslı için 500,00 TL, faizleri için 500,00 TL olmak üzere 1.000.00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 05.01.2009'da dilekçe ile malullük aylığı talebinde bulunduğunu, hastanenin verdiği raporlar Kurum sağlık kurulunca incelenerek çalışma gücünün %60'ını kaybetmediğinden malul sayılamayacağına karar verildiğini, konunun mahkemeye intikal etmesi sonucu Çorum l.

İş Mahkemesinin 2013/508 E. ve 2013/815 K. nolu kararıyla çalışma gücünün %66'sını kaybettiğine, 01.02.2009 'dan itibaren maluliyet aylığının bağlanmasına ve yasal faizi ile birlikte aylıkların ödenmesine karar verildiğini, ve kararın Yargıtayca 06.03.2014'te onandığını, Kurumun mahkeme kararına uyarak 01.02.2009'da aylığını başlattığını ve önceki döneme ait aylıklarını faizi ile birlikte ödediğini ancak 03.06.2009'da tüm sigorta kollarına tabi çalıştığından 01.06.2009'da malullük aylığının durdurulduğunu,

25.10.2013’te tahsis talebine göre aylık tekrar bağlanmış ancak daha sonra yasa gereği yeniden hastaneye sevk edilerek alınacak rapor ve Kurum sağlık kurulu kararına göre işlem yapılması gerektiğinden Haziran 2016’da maaşı kesilerek kendisinden sağlık raporu talep edildiğini, Kurum sağlık kurulu ve yüksek sağlık kurulunun 17.08.2016 tarih ve 63/1386 sayılı kararıyla davacının çalışma gücünün %60'ını kaybetmediğine karar verdiğini, bu nedenlerle sağlık durumu iyileşerek tüm sigorta kollarına tabi olarak çalışabilen davacının hem çalışıp hem de malullük aylığı almasının kanuna aykırı bir durum olduğunu,

bu nedenlerle haksız ve yersiz açılmış davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.01.2022 tarihli ve 2020/358 Esas, 2022/9 Karar sayılı kararıyla; 1- Davacının davasının kısmen kabulü ile A-) Davacının 27.09.2004 tarihinden 23.06.2016 tarihine kadar çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiğinin ve bu tarihler arasında malül sayılması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

B-) Davacının 2016 yılı Haziran ayından itibaren yasal faizi ile birlikte aylıklarının ödenme talebinin 5510 sayılı Kanun'un 27 ve 506 sayılı Kanun'un 53 üncü md. uyarınca malüliyet aylığına hak kazanmadığı anlaşıldığından bu yöndeki talebin reddine,

C-) Davacının 01.02.2009-Temmuz /2014 tarihleri arasında ödenmeyen aylıklar ve faiz talebi yönünden 1-Davacının 01.09.2009-01.04.2010 ve 01.08.2010-01.11.2013 tarihleri arasında ödenmesi gereken malüliyet aylığı olan 37.578,02 TL nin ıslah tarihi olan 10.09.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile Kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2-Davacının 01.09.2009-01.04.2010 ve 01.08.2010-01.11.2013 tarihleri arasında ödenmesi gereken malüliyet aylığı olan 37.578,02 TL ye ödenmesi gereken tarihten dava tarihi olan 20.09.2016 tarihine kadar işletilmesi gereken faiz alacağı 15.893,78 TL nin kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli ve 2022/1975 E., 2022/16711 K., sayılı kararıyla istinaf istemlerinin esastan reddine verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 19.01.2023 tarihli, 2022/14339 Esas, 2023/516 Karar sayılı ilamında; dosyadaki kayıtlardan davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a bendi kapsamında, 03.06.2009 tarihinden sonra devam eden çalışmalarının olduğu sabit olmakla, 5510 sayılı Kanun'un 27/3 üncü maddesi uyarınca, maluliyet aylığı bağlandıktan sonra davacının çalışmasına devam etmesi, bağlanan aylığın kesilmesi nedenlerinden olup, bu kapsamda davacıya 01.02.2009 tarihi itibariyle bağlanan maluliyet aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin yerinde olduğu, ancak davacının yeniden aylık bağlanması talebine ilişkin olarak,

aylık bağlama koşullarının gerek 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında bildirilen çalışmalar gerekse davacının maluliyetinin oluşmadığı hususunda 03.06.2016 tarihinde yaptırılan muayene ve sonrasında alınan raporlar nazarında gerçekleşmediği anlaşılmakla, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisinin usul ve Kanun'a aykırı olduğu belirtilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; kesinleşen mahkeme kararları nazarında işlem yapılması gerektiğini, verilen kararın bozulması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık maluliyetin tespiti, kesilen maluliyet aylığının yeniden bağlanması ve ödenmeyen aylıkların tahsiline istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlere göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,