Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/8211 K.2024/11107

Taraflar arasındaki prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının davalı işverenlikte 01.07.2014 tarihinden 16.03.2018 tarihine kadar aylık en son brüt 3.756,54 TL ücret ile çalıştığını, davalı işverenlik aleyhine iş hukukundan ... alacak kalemlerinin tahsili amacıyla Ankara 24. İş Mahkemesinde dava açıldığını ve davacının en son aylık brüt ücretinin 3.756,54 TL olduğunun belirlendiğini; kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin incelemesinden geçerek kesinleştiğini; davacının davalı işverenlik nezdinde 2014-2018 tarihleri arasında çalışması karşılığı en son aylık ücretinin 3.756,54 TL olarak tespitine karar verilmesini, geriye dönük prime esas kazancının gerçek ücretine göre yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Mühendislik Proje Elektrik Elektronik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Şirket kayıtlarında görünen ücretinin gerçek ücret olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2.Davalı SGK vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile "Davacı ...'in 02.07.2014 - 16.03.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, bu dönem içerisinde, davacının bankaya yatan ücreti ile Kuruma bildirilen prime esas ücretinin birbiriyle uyumlu olduğu, davacının iddia ettiği şekilde aylık 3.756,54-TL ücret ile çalıştığını usulüne uygun delillerle ispatlayamadığı ancak Ankara 24. İş Mahkemesinin 2019/17 Esas ve 2019/453 Karar sayılı kararı ile hükmedilen işçilik alacaklarının ödendiği,

Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 02.12.2021 tarihli 2021/7804 Esas ve 2021/15333 Karar sayılı kararı gereğince ödemenin yalnızca hizmetin gerçekleştiği son ayın prime esas kazancına dahil edilmesi gerektiğinden davacının davasının kısmen kabulüne, davacının 2018/3. ay SGK'ya bildirilen kazancına 5.918,55 TL kazancın ilave edilmesi gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Davacı vekili ile davalı Kurum vekili İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın kaldırılmasını, davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “Dosyadaki bilgi ve belgelere göre somut olayda, kesinleşen Ankara 24. İş Mahkemesinin 2019/17 Esas 2019/453 Karar sayılı alacak dosyası gereğince davalı Şirket tarafından davacıya 23.01.2020 tarihinde ödeme yapıldığı anlaşılmakla, yapılan ödeme yalnızca hizmetin gerçekleştiği son ayın prime esas kazancına dahil edilebileceğinden, kararın vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle davacı vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Davacı vekili ile davalı Kurum vekili Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; Mahkemece, tüm çalışma dönemine dair karar verilmesi gerekir iken sadece 2018/3. ay dönemine dair prime esas kazanca dahil edilmesi kararının hatalı olduğunu beyanla temyiz isteminde bulunmuştur. Ayrıca, davacının 02.07.2014-16.03.2018 tarihleri arasındaki prime esas ücretlerinin tespitinde senetle ispat sınırının altında kalan kısımlar yönünden hesaplama yapılması gerekirken ve senetle ispat sınırının altında kalan kısımlar yönünden tanık anlatımları ile sonuca varılması gerekirken aksi kanaat ile bu yönde bir araştırma yapılmamasının, tespit ve hesaplamalarda bulunulmamasının bozmayı gerektirdiğini ileri sürmüştür.

Davalı Kurum vekili özetle, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;