Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/852 K.2025/340

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ve kazazede ... , 21.07.2014 tarihinde ... Grup İçecek San. ve Tic. A.Ş.'de depo yükleme alanına gelen malzemeleri indirirken, kamyon üzerinde bulunan dolapların üstüne düşmesi nedeni ile vücudunun sağ tarafından ağır yaralandığını belirterek bu sebeple 30.000 TL manevi tazminat, 3000 maddi tazminat ve 100 TL tedavi amaçlı hastaneye gidiş dönüş ulaşım ücretinin davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirkette depo personeli olarak çalıştığını, iş kazasının olduğu tarihte davacının muavin olarak görev yaptığını, muavinlerin araçlardaki ürünlerin boşaltılıp depoya indirilmesine yardımcı olduklarını, kaza günü iki kişi ile birlikte araçtan malzeme indirilirken, aracın arkasında bulunan malzemelerden birinin davacıya çarptığını, yaşanan kaza olayının davacıda özür bırakacak derecede olmadığını, dava konusu iş kazasının davacıda kalıcı bir hasar bırakmadığı için davacının iş yerinde çalışmaya devam ettiğini, davacının bu olaydan ötürü herhangi bir beden gücü eksilmesi olmadığını belirterek bu nedenle haklarında açılan davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, dosyadaki raporlara göre dava konusu iş kazası sonucu dosyamız davacısı %16 oranında malul kalmıştır. Davacının maluliyet oranı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca %38 olarak tespit edilmiş, bu rapora davalı taraf itiraz etmemiş, davacı tarafın itirazı üzerine ise davacının maluliyet oranı ATK 3. İhtisas Kurulu ve ATK 2. Üst Kurulunca %16 olarak tespit edilmiştir.

Davacı vekili HMK 281 maddesi gereği davalı taraf süresinde maluliyet oranına ilişkin Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Raporuna itiraz etmediği kendileri yönünden kazanılmış hak oluştuğunu tazminat hesabında bu sebeple %38 maluliyet oranının esas alınması gerektiğini beyan etmiştir. Mahkememizce davalı taraf süresinde rapora itiraz etmediğinden ve davacı lehine kazanılmış hak oluştuğundan %38 maluliyet oranına göre yapılan hesaplama hükme esas alınmıştır.

Mahkememizce alınan 07.06.2018 düzenleme tarihli raporda iş ve sosyal güvenlik uzmanı olan 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan kusur raporunda, bilirkişiler olaya ilişkin tespitlerde bulunmuşlar ve gerekçeleriyle dava konusu iş kazasının meydana gelmesinde davacının %20 oranında; davalının ise %80 oranında kusurlu olduğu bildirilmiştir. Davacı işçi bu iş kazası sonucu %16 oranında malul kalır şekilde yaralanmıştır.

Dosyamızdaki dava iş kazası sonucu %16 oranında malul kalır şekilde yaralan işçi tarafından davalı işverene karşı açılan yaralamalı iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat ve tedavi amaçlı ulaşım gideri istemi davasıdır. SGK İl Müdürlüğünce davacıya SGK tarafından bu iş kazası nedeniyle yapılan ödemeler bildirilmiştir. Aktüerya hesap bilirkişisi ... 13.03.2023 düzenleme tarihli hesap raporu alınmıştır.

Aktüerya hesap bilirkişisi davacının, davalı iş yerinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle uğradığı, SGK tarafından karşılanmayan maddi zarar miktarını 13.03.2023 düzenleme tarihli hesap raporunda %38 maluliyet oranına göre toplam 206.932,16 TL olarak hesaplamıştır. %38 maluliyet oranına göre ise 569787.78 TL olarak hesaplamıştır.

Davacı, davalı şirkette yük boşaltırken kamyon üzerende bulunan dolapların üstüne düşmesi sonucu gerçekte %16 oranında, davalı tarafça rapora itiraz edilmemesi ve davacı lehine kazanılmış hak oluştuğunun kabul edilmesi halinde %38 oranında malul kalır şekilde yaralanmıştır. Olay 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesine göre iş kazasıdır.

İş kazasının meydana gelmesinde dosyadaki delillere ve kusur raporuna göre davalı %80 oranında, davacı ise %20 oranında kusurludur... " gerekçesiyle;

"1-Davacının iş kazasına dayalı maddi tazminat istemine ilişkin davasının kabulü ile 569.730,98 TL maddi tazminatının iş kazası tarihi olan 21.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2-Davacının iş kazasına dayalı tedavi amaçlı ulaşım gideri istemine ilişkin davasının kısmen kabulü ile 56,80 TL ulaşım giderinin dava tarihi olan 10.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine,

3-Davacının iş kazasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkin davasının kısmen kabulü ile takdiren 25.000,00 TL manevi tazminatının iş kazası tarihi olan 21.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine" şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmedilen manevi tazminatın az ve hükme esas alınan kusur durumu ile ücretin hatalı olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan kusur durumunun ve sürekli iş göremezlik oranının hatalı olduğunu, manevi tazminatın fahiş takdir edildiğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. Maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi

3. Değerlendirme

A) Taraf vekillerinin davacı yararına hükmedilen manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekilince dava dilekçesinde davacı için 30.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince davacı yararına 25.000,00 TL manevi tazminata hükmolunduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda anılan kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde reddine ve kabulüne karar verilen tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

B) Taraf vekillerinin davacı yararına hükmedilen maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.