Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/8821 K.2024/10972

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 15.05.2002 tarihinde davalının evinde ev işi, temizlik ve çocuk bakımına yardımcı olmak için işe başladığını, 03.08.2015 tarihine kadar çalışmasının sürdüğünü, haftada 4 gün sabah 09:00-10:00 dan 20:00-20:30'a kadar çalıştığını, sigortasının yapılmadığını, son ücretinin 1.200,00 TL olduğunu, gördüğü kötü muamele nedeniyle haklı olarak tek taraflı iş sözleşmesini feshettiğini, davacının şikayeti ile Ankara Başsavcılığınca başlatılan soruşturmada davalının yanında çalıştığının kabul edildiğini ileri sürerek davacının 15.05.2002-03.08.2015 tarihleri arasında sürdürmüş olduğu ancak Kuruma eksik bildirilen çalışmasının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacının bir süredir süreklilik arz etmeden bazı dönemlerde günlük temizliğe geldiğini, çalışmasının takribi 2012 yılı ortalarında başladığını, ilk 6 ay kadar haftada 2 gün, sonrasında 1 gün geldiğini, 2002'den itibaren ve haftada 4 günlük bir çalışmasının asla olmadığını, son ücret iddiasının da doğru olmadığını, 2015 yılına günlük 200,00 TL alan davacının 4 haftanın sonunda 800,00 TL elde ettiğini, davacının haksız ve kötü niyetli olarak sanki 2002'den itibaren ve sürekli bir çalışması varmış gibi dava açtığını beyanla haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının çalıştığı evin bulunduğu site yönetimi tarafından gönderilen tanıkların beyanları ile davanın kısmen kabulüne, davacının 01.07.2007-03.08.2015 tarihleri arasında Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında ayda 16 gün, Temmuz ve Ağustos aylarında da ayda 4 gün prime esas asgari kazanç üzerinden sigortalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının çalıştığı apartman komşularının yabancı ülke diplomatı olduğu, beyanlarının alınamadığı ancak apartman güvenlik personellerinin beyanı, davacının Savcılık şikayetinde çalışmasına ilişkin beyanı ve işin kapsam ve niteliği, çocuk bakımı işinin mahiyeti dikkate alındığında tespit edilen sürelerde çalıştığı yönündeki Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı görülmekle fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86 ıncı maddesinin dokuzuncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, davacının çalıştığı site grevlisi tanıkların beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,