Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/8961 K.2024/11932

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının davalı şirkette 05.05.2014-16.08.2014 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespiti ile bu süreler içinde ödenmeyen sigorta primlerinin davalı şirket tarafından ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Yapı ... İnşaat Elektrik Üretim A.Ş vekili; davacının şirkette çalışmaya başladığı anda sigortalılığının SGK'ya bildirildiğini, SGK'ya bildirilmeyen gününün bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili; Kurumun kendisine sunulan resmi beyanlar, bilgi ve belgelere bağlı olarak resmi işlemler yaptığını, davacının dava dilekçesinde belirttiği tespit ve tescilini istediği hizmet cetvelinde görülmeyen sürelere ilişkin davalı işyerinde çalıştığına dair kesin kanıt ve belgelerin bulunmadığını, davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davacının, davalı iş yerinde 22.05.2014 tarihinde çalışmaya başladığının bildirildiği, işten çıkışının 16.08.2014 tarihinde verildiği işveren tarafından Mayıs ayında 10 gün, Haziran ayında 30 gün, Temmuz ayında 20 gün, Ağustos ayında 6 gün çalışma bildirildiği Temmuz ayı bordrosunda eksik gün nedeni olarak 07 puantaj kaydı bildirildiği görüldüğünden, davacının SGK'ya bildirilen tarihlerden daha fazla çalıştığını ispat edememiş olması nedeniyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; dosya kapsamında dinlenen tanıklar ile toplanan tüm deliller kapsamında davacının davalı iş yerinde 05.05.2014-16.08.2014 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının anlaşıldığını, kararın istinaf incelemesi neticesinde kaldırılması ve yeniden yargılama yapılarak beyanları doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri nazara alındığında; davacının inşaat işçisi olarak çalıştığı işyerinde 05.05.2014-16.08.2014 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli çalıştığının tespitini talep ettiği, davacının kesintili olarak bildirimleri bulunduğu, kaldırma kararında belirtildiği şekilde kaldırma sonrasında dinlenen bordro tanığı ve tanık beyanlarının kesintisiz çalışmayı ve çalışmanın başlangıç tarihini ispata elverişli olmadığı, yapılan kolluk araştırmasına da aynı yönde cevap verildiği,

davacı vekilinin de davacının çalışmasını bilecek bordro tanığı olmadığını beyan ettiği, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf itirazları yerinde görülmemiş, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,