Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/9035 K.2024/9384

Taraflar arasındaki dava hizmet tespiti istemli olup yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair karara karşı davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Yargıtay 21. Hukuk (kapatılan) Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince önceki kararda direnilmesine ve davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Hukuk Genel Kurulu tarafından direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin murisi ... 'nın 01.01.2011 tarihinde meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, müteveffanın 2006 yılı Eylül, Ekim, Kasım, Aralık aylarında davalı şirket işyerinde hizmet akdi ile çalıştığının iş aktinin 01.01.2007 tarihinde sona erdiğinin tespitini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili, 12.03.2012 tarihli cevap layihasında özetle, davacıların murisinin müvekkili şirkette çalışması olmadığını çalışma Bakanlığınca da müvekkiline ceza verilmediğini, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı SGK Başkanlığı vekili, cevap dilekçesinde özetle, davacının davalı şirket işyerinde çalıştığına dair Kurumda kayıt olmadığını, davalı şirketin 01.11.1987 tarihi itibarı ile kanun kapsamına alındığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, iddianın belgelerle ve inandırıcı delillerle ispatı gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.07.2014 tarihli ve 2012/141 E. - 2014/1113 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine, 20.09.2006 ile 24.03.2007 tarihleri arasında ... 'nın ... Bisküvi Gıda San. Ticaret Ltd. Şti.' de çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 21. Hukuk(kapatılan) Dairesinin 29.09.2015 tarihli ve 2014/23107 E. - 2015/17156 K. sayılı kararı ile somut olayda, davacı murisinin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Ankara Bölge Müdürlüğüne hitaben yazdığı 26.03.2007 tarihli dilekçesindeki davalı işyerinde işe başlama ve işten ayrılma tarihlerine ilişkin beyanı dikkate alınmaksızın, bordro tanığı dinlenmeksizin sadece davacı tanıklarının beyanlarına itibarla hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçelerine dayalı olarak karar bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyulmayarak Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin 14.04.2016 tarihli ve 2016/945 E. - 2016/191 K. sayılı kararı ile direnme kararı verilmiştir.

C. Yargıtay Hukuk Genel Kurul Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.02.2021 tarihli 2017/10-1968 E. - 2021/31 K. sayılı kararı ile Mahkemece direnme kararının gerekçe oluşturulmadan verildiği, anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte direnme kararının verilmesi gerektiği hususlarına işaret edilerek direnme kararının usulden bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemesince Verilen Yargıtay Hukuk Genel Kurul karar sonrası kararı Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Hukuk Genel Kurulunun bozma kararı doğrultusunda davanın ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; tek vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davalı Kurum yararına kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmesini, aksi halde davalı Kurum yararına bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,