KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2024/9742 E., 2024/12176 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2024
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/322 E., 2021/398 K.
- Karar
- Esastan Ret
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki sigorta başlangıcı ve yaşlılık aylığı bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili ve fer'i müdahil SGK vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 20.02.2023 tarihli ve 2023/910 Esas, 2023/1379 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.
Davalı Kurum vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; 13.02.2017 tarihinde yaşlılık koşulları, yaş şartı yönünden gerçekleşmediğini, Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/362 E.-1982/269 K. sayılı kararı ile 08.02.1964 olan doğum tarihi 08.02.1962 olarak düzeltildiğini, doğum tarihinin 08.02.1964 tarihi olarak nazara alınmamasının hatalı olduğunu, maddi hata yapıldığını belirterek Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı Kurum vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.
6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.
Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme ... bulunmadığından davalı Kurum vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/9742, K. 2024/12176, 2 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama