Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/9926 K.2024/12895

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 15.07.2011-12.01.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde ... olarak kesintisiz çalıştığını, davacının aylık ücretinin 750 TL olduğunu, davacının çalışmalarının Kuruma bildirilmemiş olduğunu ileri sürerek, davacının 15.07.2011-12.01.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen kesintisiz çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili özetle; davacının davalı işyerinde daimi çalışan olmadığını, çalışanların eksik kaldığı zamanlarda yevmiyeli olarak çağırılan işçi olduğunu, davacının alacakları olduğu gerekçesi ile ikame etmiş olduğu İstanbul 18. İş Mahkemesinin 2013/123 E. 2014/330 K. sayılı temyiz aşamasında olan dava dosyasında daimi çalışan olduğunu ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olduğunu, davacının davalı işyerinde davalı işyerinde çalışması bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; " Yapılan yargılama, dinlenilen tanıklar, hükme esas alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; davacının dava konusu 15.07.2011-12.01.2013 tarihleri arasındaki davalı işyerinde çalışmaları olduğu iddiasını ispatlayamadığı ve giderek davacının davalı işyerinden tespiti mümkün hizmet sürelerinin bulunmadığının kanaati ile davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili özetle, davalının kabul beyanı dikkate alındığında davanın reddinin yerinde olmadığını, tanıkların beyanlarıyla davacının çalışmasının doğrulandığını, aynı nitelikte aynı iş yerinde çalışan davacı ile birlikte işten çıkarılan kişinin davasının Bölge Adliye Mahkemesi 34.Hukuk Dairesinin 17.12.2012 tarihli tutanaktaki tanıkların dinlenmesi, komşu iş yeri tanığı araştırılması için kararı kaldırdığını, aynı tutanağın dosyada mevcut olup tanıkların dinlenmesi gerektiğini, davanın kamusal nitelikte olup re'sen araştırmalarının yapılması gerektiğini beyanla eksik araştırma inceleme nedeniyle kararın kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "... Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamında talep edilen dönem itibariyle bordrolu tanıkların beyanlarında davacıyı tanımadıklarını beyan ettikleri, zaman zaman iş yoğunluğunda yevmiye usulü ... olarak çalıştığını, ancak bunların devamlılık göstermediğini bu nedenle gelenleri tanımadıklarını beyan ettikleri bu itibarla mahkeme karar ve gerekçesinin yerinde olduğu istinaf talebinin reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci; 5510 sayılı Kanunun 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,