Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/10006 K.2025/15615

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı... ve Pazarlama Ticaret Ltd.

Şti. unvanlı işyerinde 22.05.2012-29.01.2019 tarihleri arasında çağrı merkezi departmanında yönetici olarak çalıştığını, davacının işe girdiği 2012 yılında 2000 TL + 500 TL yol parası, 2013 yılında 2600 TL net maaş, 2014 yılında 2800 TL net maaş, 2015 yılında 3000 TL net maaş, 2016 yılında 3100 TL net maaş, 2017 yılında 3300 TL net maaş ve 2018 yılından işten çıktığı tarih olan 29.01.2019 tarihine kadar 3500 TL net maaş almasına rağmen SGK primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını beyanla,

davacının 22.05.2012 - 29.01.2019 tarihleri arasındaki çalışmasının karşılığı ödenmesi gereken prim miktarlarının tespiti ile Kurum kayıtlarının tespit edilecek prim miktarları üzerinden düzeltilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının özlük dosyası, imzalamış olduğu iş sözleşmesi ve banka hesap hareketlerine göre asgari ücretle çalıştığını, davacıya elden ödeme yapılmadığını, davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delile ispatlanabilmesine karşılık, ücretin ispatında serbestlik söz konusu olmadığını, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 288.maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının, yazılı delille kanıtlanması gerektiğini, davacının iş sözleşmesi ve ücret bordrolarında imzasının bulunduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; çalışma konusu işin niteliği, devamlılık gösterip göstermediği dikkate alınarak ücret konusu titizlikle araştırılmasını, asgari ücretten daha yüksek bir ücretle çalışıldığı iddiası karşısında HMK’nın 200. maddesi gereğince bu iddianın yazılı deliller ile ispatının gerektiğini,, tanık beyanları değerlendirilirken, işyerinde yürütülen işin niteliği, tanıkların iş ve işyeri hakkındaki bilgileri, tanıklık edilen dönemin üzerinden geçen sürenin uzunluğu, tanık beyanlarının hayatın olağan akışı ile çelişkili olması hususlarının dikkate alınmasını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".... İş Mahkemesinin 23/02/2023 tarihli, 2019/212 Esas - 2023/75 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Temyiz dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde çağrı merkezi departmanında yönetici olarak 22.05.2012-29.01.2019 tarihleri arasında çalıştığını, davacının 2012 yılında 2000+500 TL yol parası, 2013 yılında 2600 TL net maaş, 2014 yılında 2800 TL net maaş, 2015 yılında 3000 TL net maaş, 2016 yılında 3100 net maaş, 2017 yılında 3300 TL net maaş ve 2018 yılında işten çıktığı tarih olan 29.01.2019 tarihine kadar 3500 TL net maaş almasına rağmen sgk ücreti asgari ücret üzerinden yatırıldığını, 6,5 yıl yönetici pozisyonunda çalışan bir kişinin asgari ücretle çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının yaşı, kıdemi,

meslek durumu ve dosyaya sunmuş olduğu deliller dikkate alınmadan karar verildiğini, çalışma süresinde iş yeri muhasebecisi ve çalışma arkadaşları ile yapmış olduğu yazışma dökümleri ve kayıtlar mahkeme tarafından dikkate alınmadan karar verildiğini, emsal ücret araştırması da yapılmadan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, hakkaniyetli yargılanma güvencesinin mahkeme tarafından ihlal edildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir. 1-Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2-Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR