Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/10496 K.2025/17058

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı şirket vekili, davalı Kurum vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait iş yerinde çalışan davalı ...'in 07.10.2009 tarihinde geçirdiği iş kazasından kaynaklı sürekli iş göremezlik derecesinin Kurum Sağlık Kurulu tarafından %55 olarak belirlendiğini, davalı Kurum tarafından davacı şirket aleyhine rücu davası, sigortalı tarafından da maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, rücu davasında alınan ATK raporlarında da sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %55 olarak belirlenmesine itiraz etmeleri üzerine Mahkemece eldeki davanın açılması için davacıya süre verildiğini ileri sürerek davalı sigortalının 07.10.2009 tarihinde geçirdiği iş kazasından kaynaklı sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1- Davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir. 2- Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %55 olarak belirlendiğini, Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile

1-Davalı ... oğlu, 1956 doğumlu ...’in 07.10.2009 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasıyla illiyetli kalkaneus kırığı ve el bileği hareket kısıtlılığı arızaları nedeniyle; olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve kalıpçı olduğu anlaşılmakla meslek grup numarası 6 (altı) alınarak;

-Sürekli iş görmezlik süresinin başlangıcından itibaren ATK 3. İhtisas Kurulundaki muayene tarihi olan 10.07.2019 tarihine kadar sürekli iş görmezlik oranının %55 olduğunun ve

-ATK 3.İhtisas Kurulunda muayene olduğu 10.07.2019 tarihindeki yaşı itibariyle E cetveline (yaşına) göre 10.07.2019 tarihinden itibaren %27.0 (yüzde yirmi yedi nokta sıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri ile davalı sigortalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1- Davacı şirket vekili temyiz dilekçesinde; raporlara itirazlarının değerlendirilmediğini, raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmediğini, kazanın oluş şekli ve tarihi dikkate alındığında belirlenen oranın yüksek olduğunu beyan etmektedir.

2- Davalı ... temyiz dilekçesinde; Kurum Sağlık Kurulunca sürekli iş göremezlik derecesinin %55 olarak belirlendiği ve davacının tazminat davasında bu orana itiraz etmediğini ayrıca dava açılmasında hukuki yarar olmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

3-Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu, eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı sigortalının iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı şirket vekili, davalı Kurum vekili ve davalı ... tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR