Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/10765 K.2025/15378

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacının davalı şirket bünyesinde 24.11.2014-24.06.2019 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını bildirerek Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacı, müvekkiline ait işletmenin çalışanı olmayıp işletmede de çalışmadığını, davacının müvekkiline ait kuaför işletmesinde müşterilerin isteği üzere kendine ait mezoterapi yöntemini müşterilere uygulayarak kendisine gelir elde ettiğini, müvekkilinin de bu işlem karşılığı kendisine bir gelir elde etmediğini, davacı yalnızca müvekkiline ait iş yerinde değil işletme dışında da bu cihaz ve yöntemi kullanarak gelir elde ettiğini, davacının, müvekkili ile karşılıklı menfaat ilişkisi bulunmadığını, müvekkili ile davacı arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, dava dilekçesinde davacının fiilen çalıştığı 24.11.2014-24.06.2019 tarihleri arasındaki döneme ait bildirimin Kuruma yapılmadığı belirtilmekte ise de, müvekkil Kurum kayıtlarının tetkikinde, davacının iddia ettiği tarihler arasında çalıştığını gösterir belgeler tespit edilemediğini, Kurum kayıtları esas olup, davacının bunun aksini aynı değerdeki yazılı belgelerle ispatlayabileceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.01.2023 tarih ve 2022/123 E., 2023/6 K. sayılı ilamı ile davanın kabulüne, davacının davalıya ait iş yerinde 24.11.2014-24.06.2019 tarihleri arasında Kurum taban ücreti ile ve iş sözleşmesine bağlı olarak çalışmış olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 27.03.2023 tarih ve 2023/978 E., 2023/889 K. sayılı kararı ile istinaf taleplerinin esasdan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece; dosyada bordro ve komşu iş yeri tanıkları dinlenilmiş ise de tanık beyanları arasında çelişkilerin olduğu ve bu çelişkilerin giderilmediğinin görüldüğü, bu nedenle tanıklar yeniden dinlenilmek suretiyle beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, komşu iş yeri tanıklarının çalışma kayıtlarının, hizmet cetvellerinin celp edilmesi, bu şekilde tanık beyanlarının denetlenmesi, Türkiye İş Kurumundan yapılan bildirimlerin neye istinaden yapıldığının araştırılması gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait iş yerinde 24.11.2014-16.06.2019 tarihleri arasında hizmet akdiyle bağlı olarak çalışmış olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalı Kurum vekili, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalı vekili, çalışmanın ispatlanamadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR