Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/11907 K.2025/14818

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asil dava dilekçesinde; hizmet birleştirme işlemi yapılmadan sadece (4/a) kapsamında emeklilik işlemi yapılmasını ve askerlik borçlanmasının iptal edilerek ödediği borçlanma tutarının tarafına iadesini, sadece (4/a) kapsamında yaşlılık aylığının yeniden hesaplanarak 01.09.2020 tarihi itibariyle emekli edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça Kuruma tahsis talebinde bulunulması üzerine 2829 sayılı Kanun'a göre davacıya 01.10.2020 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının bağlandığını, yasal mevzuat çerçevesinde yapılan işlemlerde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli 2021/27 Esas, 2023/134 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 07.05.2024 tarihli, 2023/2531 Esas, 2024/1429 Karar sayılı kararı ile vekil ile temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdir eden Mahkeme kararının bu yönüyle hatalı olduğu gerekçesine dayalı olarak davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; inceleme konusu eldeki davada, 01.09.1969 doğumlu davacının, 506 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık başlangıç tarihinin 06.06.1988 tarihi olduğu ve 06.06.1988-17.06.2016 tarihleri arasında toplam 6505 gün prim ödeme gün sayısının bulunduğu, 4/b kapsamındaki hizmetlerinin ise 04.01.2018-31.05.2018 tarihleri arasında ek 76 kodu ile dondurulduğu, 07.07.1993-26.08.1993 tarihleri arasında 49 olmak üzere toplam 607 gün bağkur hizmetinin bulunduğu,

davacıya 29.09.2020 tarihli tahsis talebine istinaden 65 05... /a, 6 07... /b olmak üzere toplam 7112 gün sayısı üzerinden 01.10.2020 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı, 4759 sayılı Kanun ile değişik 506 sayılı Kanun'un geçici 81. maddesinin B/h bendi gereği 25 yıl sigortalılık süresi, 51 yaş, 5450 gün koşullarını yerine getirdiği,

4/I-b hizmetleri dışlandığında sadece 4/I-a hizmetleriyle hesaplanan aylığın, davalı Kurum tarafından birleştirilen hizmetler ile bağlanan aylıktan daha yüksek olduğu anlaşılmakla birlikte davacının 28.09.2020 tarihli askerlik borçlanma talebine ilişkin olarak 1 ay 19 günlük süreyi borçlanmak suretiyle ödediği, davacının kendi isteği doğrultusunda askerlik borçlanması yaptığı, bu sürelerin de 01.10.2020 tarihinde bağlanan yaşlılık aylığının hesabında esas alındığı anlaşılmakla, yersiz ödeme söz konusu olmadığından geri iadesinin söz konusu olmayacağının gözetilmemesi isabetsiz olduğu gerekçesine dayalı olarak karar bozulmuştur.

Bozma sonrası Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurumca yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu, Mahkemece eksik inceleme sonucu karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet birleştirmesi yapılmadan, sadece 5510 sayılı Kanun'un 4/I-a maddesi kapsamındaki prim ödeme gün sayısı dikkate alınarak davacıya yaşlılık aylığı bağlanıp bağlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR