Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/12010 K.2026/1103

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekilli tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının davalılardan ... ...'a ait villa inşaatı işyerinde 18.06.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, davalının davacının sigorta bildirimini yapmadığını, davacı ve diğer işçilerin işe gidip gelirken davalı ...'e ait... plakalı araç ile gidip geldiklerini, tüm işçilerin bu araç ile işe gidip geldiklerini, aracı da ... adlı kişinin kullandığını, kaza günü olan 22.06.2008 tarihinde ,aracın TEM otoyolunda kaza yaptığını ve davacı ve diğer işçilerin yaralandığını, davacının geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kabulüne; davacının 22.06.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle oluşan maluliyetinin %13 olarak tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, davacının yapmış olduğu taraf değişikliğini kabul etmediklerini, kesintili çalışma karinesinin aksinin, tanık beyanlarıyla değil Kurum kayıtları gibi aynı güç ve nitelikteki kanıtlarla ispatlanması gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK.'nun 166'ncı (Mülga HUMK. nun 45'inci) maddesine göre ayrı ayrı açılmış davaların aralarında bağlantı bulunmaları halinde birleştirilerek bakılabilmesi mümkün olup, davaların birleştirilmesi sadece birleştirilen davaların yargılama safhalarının müşterek cereyan etmesi sonucunu doğurur. Başka bir anlatımla, birleştirmeye konu davalar bağımsız kimliklerini korurlar.

Davaların birleştirilmesi ve ayrılmasına ilişkin hükümler, HMK'nın 166. ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, amacı usul ekonomisine hizmet etmek ve aynı konuda çelişkili kararlar verilmesini önlemektir. Anılan Kanun'un 166/2. maddesine göre; " Davalar, ayrı yargı çevrelerinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış ise bağlantı sebebiyle birleştirme ikinci davanın açıldığı mahkemeden talep edilebilir.

Birinci davanın açıldığı mahkeme, talebin kabulü ile davaların birleştirilmesine ilişkin kararın kesinleşmesinden itibaren, bununla bağlıdır. "Birleştirmenin koşulu olan “bağlantı” da, aynı Yasa'nın 166/4. maddesinde, "davaların aynı veya birbirine benzer sebeplerden doğması ya da biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması durumunda, bağlantı var sayılır." olarak tanımlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafça 30.07.2015 tarihinde işyerinde geçirdiği kazanın iş kazası olarak tespiti ile sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine yönelik dava açıldığı, Mahkemece sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine yönelik talep aynı mahkemenin 2016/528 Esas sayılı dosyasından tefrik edilerek sürekli iş göremezlik oranının tespiti yönünden işbu dava dosyasının aynı Mahkemenin 2018/258 esas sayılı dosyasına kaydedildiği, aynı Mahkemenin 2016/528 Esas sayılı dosyası ile iş kazası tespiti yargılamasına devam olunduğu ve dosyanın halen derdest olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece verilen bu tefrik kararı hatalı olup bozmayı gerektirir.

Mahkemece yapılacak iş, davacı yanın iş kazasının tespiti ve sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti talepleri yönünden açılan davalar arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle birleştirilmesi suretiyle, toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR