Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/12270 K.2026/117

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, vefat eden babasından dolayı aldığı yetim aylığının boşandığı eski eşiyle fiilen birlikte yaşadığının tespit edilmesi üzerine kesilerek iptal edildiğini, davacının eski eşinden 23.09.2019 tarihinde boşandığını, sonrasında birlikte yaşamadıklarını, hatta eski eşinin başka biri ile evlendiğini ileri sürerek, aksi yöndeki Kurum işleminin iptali ile davacının babasından almakta olduğu yetim aylığının tekrar bağlanmasına ve kesilen aylıkların iadesine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ... babasından aldığı aylığın 29.09.2020 tarih ve 408409/53 sayılı denetmen raporuna istinaden iptal edildiğini, davacının 23.09.2019 tarihinde boşandığını, 01.10.2019 tarihinde aylık bağlanması talebinde bulunması üzerine ölüm aylığı bağlandığını, davacının boşandığı eşi ile beraber yaşadığının tespit edildiğini belirterek, haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, Kurumun kontrol ve denetimle görevli memurlarınca davacının boşandığı eşi ...'ın ikametgâhında yapılan araştırma sırasında davacı asilin ...'ın ikamet ettiği dairede bulunduğunun tespit edilmesi,

davacı asilin 22.09.2020 tarihinde Kurum denetmenlerine vermiş olduğu ifadesinde boşandıktan sonra eski eşi ... ile birlikte yaşadığı yönündeki ikrarı, tutanak tanığının Mahkemede vermiş olduğu ifadesi ile Kurum denetmenlerine vermiş olduğu beyanlarının birbirine uyumlu olması ile davacının Kayseri 2. Aile Mahkemesinin 23.09.2019 tarihinde kesinleşen 23.09.20 19... /729 Esas - 2019/721 Karar sayılı boşanma ilamı ile boşandıktan sonra boşandığı eşiyle birlikte yaşamaya devam ettiği, Kurumun kontrol ve denetimle görevli memurlarınca 5510 sayılı Kanun'un 59. maddesi gereği düzenlenen tutanağın aksinin ispat edilemediği,

yine 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesi gereği boşandığı halde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşamaya devam eden davacıya bağlanan aylığın kesilmesine ilişkin Kurum işleminde yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının boşandığı eski eşi ile birlikte yaşamadığını, boşandığı eski eşinin nüfus kayıtlarında başka bir kişi ile evlendiğinin görüldüğünü, tarafların aynı evde bulunmasının sebebinin kısa bir süre ve çocukların velayeti ile kişisel ilişki tesisi kapsamında davacının çocuklarını görebilmesi amaçlı olduğunu belirterek, eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen kararın bozulmasını istemiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, aksi Kurum işleminin iptali ile yetim aylığının tekrar bağlanmasına ve kesilen aylıkların iadesine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR