Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/14649 K.2025/15031

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, 13.10.2003 tarihinden 18.12.2019 tarihine kadar davalı işverenlikte mekanik bakımcı, kaynakçı olarak çalıştığını, davalı işverenlikte geçen 16 yılı aşan çalışması sonrasında meslek hastalığına yakalandığını, yapılan incelemeler neticesinde akciğer adenokarsinomu (Evre 4) tanısı konulduğunu, meslek hastalığı kliniğinde yatırıldığını ve tedavisinin yapıldığı hastane tarafından Akciğer CA tanılı kaynakçı mesleki olduğuna karar verildiğini, ...

Sosyal Güvenlik Merkezine meslek hastalığının tespiti ve sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanması için başvuruda bulunduğunu, Kurumun cevap yazısında "mevcut belgelere göre mesleki nitelik taşıyan hastalık mevcut olmadığına" karar verildiğini, 16.05.2023 tarihinde yapılan itiraz neticesinde müvekkilinin başvuru dosyasının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kuruluna gönderildiğini, Yüksek Sağlık Kurulunun 14.06.20233/12360 sayılı kararı ile "mevcut akciğer kanseri hastalığının düzeltme kaydıyla mesleki olduğuna, kontrol muayenesi gerekmediğine oy birliği ile karar vermiştir" kararı verildiğini,

SGK tarafından müvekkilinin hastalığının meslek hastalığı olarak kabul edildiğini, bu konuda uyuşmazlık bulunmadığını, ancak meslekte kazanma güç kayıp oranının %0 olduğuna karar verdiğini, bu tespitin yerinde olmadığını beyanla müvekkilinin meslekte kazanma güç kayıp oranının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın yetki yönünden reddi gerektiğini, davacı hakkında Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 14.06.2023 tarih ve 2023/12360 sayılı kararı ile Akciğer kanserinin mesleki olduğuna ve meslekte kazanma güç kaybı oranının % 0 olduğuna, başka birini sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, bu nedenle de diğer davalı şirketin zorunlu olarak meslek hastalığı bildirimi vermek durumunda kaldığını, davacı işten ayrıldıktan 4 yıl sonra işlemlerin yapıldığını, davacının diğer davalı işyerinden 18.12.2019 tarihinde emeklilik sebebiyle ayrıldığını,

davacının müvekkili Kuruma ilk olarak 16.01.2023 tarihinde başvurduğunu, davacı işten ayrıldıktan 3 yıl sonra Kuruma böyle bir beyan ve talepte bulunduğunu, aradan geçen süreç içerisinde davacının neler yaşadığı, bu süreçte hastalığa yakalanmasını gerektirir başkaca işlerde çalışıp çalışmadığı yahu davacının hastalığında diğer davalı işyerinin kusurlu olup olmadığı hususlarının belli olmadığını, netice itibariyle müvekkili Kurumun söz konusu Kanun ve yönetmelik maddeleri gereği işlem yaptığını, işlemlerinde usul veya yasaya aykırılık bulunmadığını beyanla, davanın usül ve esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...

Sanayi A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının zamanaşımına uğramış taleplerinin reddi gerektiğini, davacının müvekkili şirketteki çalışmasının 18.12.2019 tarihinde sona erdiğini, görevinin akciğer kanseri olmasına neden olabilecek nitelikte bulunmadığını, davacının müvekkili şirkette makina bakım ve onarımı görevlisi olarak çalıştığını, görevi nedeni ile kansere neden olabilecek bir çalışma ortamı olmadığını, sürekli iş göremezlik geliri bağlanması için Kuruma yapılan başvuru sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu'nun 06.04.2023 tarihli 2...0 sayılı kararı ile de bu hususun tespit edildiğini,

yapılan incelemede davacı-sigortalının mesleki nitelik taşıyan hastalığı bulunmadığının tespit edildiğini, hastalığın aileden kaynaklandığını, Yüksek Sağlık Kurulu Kararında müvekkilin eski çalışanı ...’ın akciğer kanseri hastalığının meslek hastalığı olduğu yönündeki tespiti kabul etmediklerini, doktor muayenesinde davacının babasının akciğer kanseri hastalığı nedeniyle vefat ettiğini beyan ettiğini, bu nedenle hastalığın genetik olduğunu açıkça gösterdiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacı ...'ın davacıdaki akciğer adeno kanseri hastalığının mesleki olduğu meslekte kazanma güç kaybı oranının %0 olduğu, meslek hastalığının başlangıç tarihinin 07.03.2019 tarihi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kabul kararının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

1. Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un 19. maddesinde "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

Sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış olan sigortalının yeniden tedavi ettirilmesi halinde meslekte kazanma gücünü ne oranda yitirdiği, birinci fıkrada belirtilen sağlık kurullarından alınacak raporlara göre yeniden tespit olunur." hükmü gereğince meslekte kazanma gücünün tespit edilmesi hususunda öncelikle Kurum nezdinde rapor aldırılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerektiği hususu vurgulanmıştır.

Diğer taraftan, aynı Kanun'un 58... . maddeleri gereğince meslekte kazanma gücü kaybı ve bedeni çalışma gücü kaybının tespiti bakımından izlenecek yol açıklanmıştır.

Buna göre Kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli Tıp Kurumundan alınacak rapora göre karar verilmeli.

Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan alınacak raporla, bu çelişki giderilip varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

2. Eldeki dosyada, davacının talebinin, meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespiti olup meslek hastalığının başlangıcına yönelik ihtilaf bulunmadığı açıktır. Yapılan yargılama neticesinde Kurumun tespit etmiş olduğu meslekte kazanma güç kaybı oranının doğru olduğu anlaşılması karşısında davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR