KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2025/15766 E., 2026/1898 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2026
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/127 E., 2022/85 K.
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki bir kısım sigortalı çalışmaların sahte olduğu gerekçesiyle yaşlılık aylığının iptal edilerek borç tahakkuk ettirilmesine dair Kurum işleminin iptali ile çalışmaların gerçek ve fiili olduğunun tespitine ve yapılan kesintilerin yasal faizi ile tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairenin 18.03.2025 tarih ve 2024/15819 Esas, 2025/4352 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.
Davacı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; tanık anlatımları ve dosya kapsamıyla davacının davalı ...’ye ait iş yerinde geçen çalışmalarının gerçek ve geçerli bir çalışmaya dayandığının ispatlandığını, Mahkemece yapılan tespitlerin hatalı olduğunu, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini, maddi hata yapıldığını belirterek, Daire kararının kaldırılmasını istemiştir. Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.
6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Daire kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/15766, K. 2026/1898, 24 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama