Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/1607 K.2025/11555

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı maddi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 19.05.2017-29.05.2014 tarihleri arasında davalı şirketine bağlı olarak ... filminin dekor bölümünde sanat yönetmeni asistanı olarak çalıştığını, davacının 29.05.2017 tarihinde filmin konusu gereği filmin setinin bulunduğu ....

Kışlasında Kore Köy evi inşa ederken evin çatısından düştüğünü ve bu düşme sonucu ayağının kırıldığını, davacının 5.200,00 TL net ücret ile çalıştığını, davacının çalışmasının sigorta kurumuna kazanın olduğu gün bildirildiğini, davacının ücretinin asgari ücret kısmı bankadan kalanının elden ödendiğini, davacının kaza sonrası Gaziosmanpaşa Eğitim Araştırma Hastanesine kaldırıldığını, kemik kırığı üzerine ameliyat edildiğini, davacının ...

SGM'ye maluliyetin tespiti için başvuruda bulunduğunu, kaza sonrası davacının uzun süre çalışamadığını beyanla 1.000,00 TL maddi 1.000,00 TL manevi tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkette çalışmaya 29.05.2017 tarihinde başladığını, müvekkili şirketin iş güvenliği tedbirlerini aldığını ve gerekli iş güvenliği eğitimlerini çalışanlara verdiğini, davacıya iş güvenliği için bulunan emniyet kemeri ve baret gibi bu işin yapılması esnasında kullanılması gereken gereçlerin verildiğini ancak davacının kendi inisiyatifi ile bu gereçleri kullanmadığını, bu nedenle kazaya hata ve ihmali nedeniyle davacının sebebiyet verdiğini, talep edilen manevi tazminatın kabul edilemeyeceğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; "..1-Davacı tarafından davalı aleyhine açılan maddi tazminatı alacağı davasının kabulü ile net maddi tazminat alacağı davasının 4.718.331,57 TL maddi tazminatın, kaza tarihinden (29.05.2017) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 2-Davacı tarafından davalı aleyhine açılan manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 80.000,00 TL manevi tazminatın, kaza tarihinden (29.05.2017) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine,.." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "..Hakkında istinaf başvurusunda bulunulan İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, .." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davacının hizmet süresinin 10 gün farklı kabul edildiğini, olayın meydana gelmesinde davalının kusurunun bulunmadığını, alınacak her türlü tedbirin alındığını, lehe delillerin değerlendirilmediğini, Adli Tıp Kurumu raporunun çelişkili olduğunu, ilk olarak sağ ayakta ağrı belirtilip sonra sol ayak olarak rapor düzenlendiğini, aradan geçen sürede yeni bir kaza geçirip davalının sorumluluğuna gidilmek istendiğini, iddiaların asılsız olduğunu, davacının ücretini hatalı kabul edildiğini, tazminat hesabında SGK ödemesinin düşülmesi gerektiğini, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan tahsili istemine ilişkindir.

1- Davalı vekilinin hükmedilen manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 378.290,00 TL olup hükmedilen tazminata yönelik temyizi kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre kusur belirlemesine dair kabulün dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına,

temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR