Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/1691 K.2025/12971

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkillerinin murisi ...'ın davalılara ait inşaat iş yerinde çatı ustası olarak çalıştığı esnada çatıdan düşerek vefat ettiğini, iş kazasının asıl işveren ve alt işveren olan davalıların kusuru neticesinde meydana geldiğini ileri sürerek davacılar lehine hükmedilecek maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilleri cevap dilekçelerinde özetle, müteveffanın kendi çalışanları olmadığını, gerekli emniyet tedbirlerinin alındığını, müteveffanın kusuru neticesinde iş kazasının meydana geldiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle, kabul edilen manevi tazminat miktarı dikkate alınarak müvekkilleri lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davacı ... yönünden hükmedilen manevi tazminatın düşük olduğunu, kusur ve hesap raporlarının aleyhe yönlerini kabul etmediklerini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle, müteveffanın davalı müvekkilinin çalışanı olmadığını, aynı olaya ilişkin alınan kusur raporları arasında çelişki oluştuğunu, maddi ve manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesinin uygun olmadığını, kabul etmemekle birlikte en azından kusur oranına göre zarardan sorumlu tutulmaları gerektiğini, ayrıca hükmedilen manevi tazminatların fahiş olduğunu beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Mobilya İnşaat ve Malzemeleri Turizm Otelcilik Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti.'nin (istinaf harçlarını yatırmaması nedeniyle) istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair, verilen mahkeme ek kararının 24.07.2024 tarihinde anılan davalıya usulünce tebliğ edildiği ancak ek karara karşı istinaf yoluna başvurulmadığı anlaşılmıştır.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369'uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20... . maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi

3. Değerlendirme

A) Davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacılar vekilince dava dilekçesinde davacı eş ... için 50.000,00 TL, davacı anne ... için 50.000,00 TL, davacı çocuklar .... ve ... için ayrı ayrı 30.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, İlk Derece Mahkemesince davacı eş ve çocuklar yönünden manevi tazminat taleplerinin tam kabulü ile davacı anne için talebin kısmen kabulü ile 40.000,00 TL manevi tazminata hükmolunduğu,

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda anılan kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde kabulüne veya reddine karar verilen tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

B) Davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin davacılar yararına hükmedilen maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.