Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/17825 K.2026/1369

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir. Karar davalı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 19.06.2025 tarih ve 2025/2315 Esas, 2025/10389 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğramış olması nedeniyle usulden reddi gerektiğini, hatalı ve eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, temyiz incelemesi sonucunda verilen kararın ise soyut olduğunu, yeterli gerekçe içermediğini, taraflarınca ileri sürülen temyiz sebeplerine değinilmeksizin temyiz taleplerinin reddedildiğini ileri sürerek kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesinin 3. fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Daire kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.