Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/2610 K.2025/11904

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 21.02.2019 tarihinde ... Metro istasyonda görevini ifa ederken iş kazası geçirdiğini, davalı işverenin kusurlu olduğunu, bu iş kazası nedeniyle müvekkilin uğradığı zararlarına karşılık şimdilik maddi ve manevi olmak üzere toplam 101.000 TL davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile özetle; davacıya telleri aşmaları ve silmelerine yönelik herhangi bir talimat da verilmemiş olduğu, olayın tamamen davacının dikkatsizlik ve özensizliğinden kaynaklanmış olduğu, olayın yüksekte çalışma sırasında meydana gelmemiş olduğu,

davacının belirttiği tarafa geçmek için talimat olmadan dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak tamamen kendi insiyatifiyle hareket edip düştüğü, ayrıca olayın meydana geldiği mevcut durumla zamanla gelişen durum arasında kendisinden kaynaklı bir ihmal bakımsızlık vs ile davacının kendi durumunu daha da kötü duruma düşürme ihtimali de göz önüne alınmasının gerektiği, davacıya verilmesi gereken tüm eğitimlerin işe başladığı ilk aylardan itibaren verilmiş, aldığı eğitimlerle ilgili olarak da 10.07.20 18... .05.2019 tarihlerinde girdiği sınavlardan başarılı sonuçlar almış olduğu,

yaşanan olayda müvekkil şirketin kusuru bulunmaması nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "..Mahkememizce toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının davalıya ait işyerinde çalışırken 21.02.2019 tarihinde iş kazası geçirdiği, bu iş kazası sonucunda davacının % 20 oranında sürekli iş görmezliğinin bulunduğunun tespit edildiği, olayın meydana gelmesinde davacının % 10, davalının % 90 oranında kusuru bulunduğu,

tanık beyanları, emsal ücret araştırması sonucu ve davacının SGK güvenlik kontrol memuruna verdiği ifade ile davacının yaptığı iş göz önüne alındığında davacının aylık ücretinin AGİ dahil 6.385,08 TL olduğu kabul edilerek. davacının yaşı, kusur durumu, SGK tarafından ödenen peşin sermaye değerli gelir ve iş görmezlik ödeneği göz önüne alındığında davacının maluliyeti nedeniyle 725.022,74 TL maddi tazminat talep edebileceği, davacının maddi tazminat olarak 724.922,74 TL talep ettiği anlaşıldığından,

davacının maddi tazminat davasının kabulüne, bakıcı gideri talebi maluliyet raporları gözetildiğinde bakıma muhtaç olduğu tespit edilemediğinden reddine, yine yol ve tedavi giderleri ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Davacı iş kazası nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Manevi tazminat çekilen elem ve üzüntü karşılığı olup tarafların ekonomik ve sosyal durumları göz önüne alınarak bozulmuş ruhsal ve bedensel huzurun düzeltilmesi için M.K.nın 4. maddesinde yer alan hak ve nesafet kurallarına uygun olarak ve bu arada sebepsiz zenginleşmeye yol açmayacak şekilde takdir ve tayin edilmesi gerekir.

Bu ilkeler çerçevesinde tarafların ekonomik ve sosyal durumları, çevre koşulları davacının sürekli iş görmezlik oranı ve olaydan etkilenme durumu, kusur durumu, paranın satın alma gücü, davalının ödeme gücü ile hak ve nesafet kurallarına göre olay nedeniyle davacının çektiği elem ve üzüntüye karşılık 60.000 TL. manevi tazminatın davalıdan tahsiline.." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "..1-Davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, ... " karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu olan iş kazasında davalı şirketin hiçbir sorumluluğunun bulunmadığını, İlk Derece Mahkemesince davalı şirkete atfettiği %90 kusurluluk oranının kabulünün mümkün olmadığını, tanık beyanlarından ve davaya konu pek çok rapordan anlaşılacağı üzere olay yüksekte çalışma sırasından meydana gelmediğini, davacıya telleri aşmaları ve camları silmelerine ilişkin de herhangi bir talimatın verilmediğini, davacının belirttiği tarafa geçmek için talimat olmadan dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak tamamen kendi inisiyatifiyle hareket edip düşerek yaralanma şeklinde gerçekleştiğini,

söz konusu yerin temizliğinin uzatma silgiler ve merdivenlerle yapıldığını, kaza günü davacının iş yerinde bulunan merdiveni kullanmayıp gerekli eğitimi almış ve tecrübeli olmasına rağmen kendi inisiyatifi ile merdiven üzeri tel örgülerden karşıya geçerken tuttuğu demirin kopması üzerine olayın gerçekleştiğini, davalı işverenin işçilerin hepsine işe başladıkları ilk andan itibaren gerekli tüm eğitimleri verildiğini ve başarılarını sınamak için uygulamalara tabi tutulduğunu, gerekçeli kararda sadece bilirkişi raporunun hükme esas alındığına değinildiğini fakat herhangi bir gerekçe sunulmadığını,

davacının manevi tazminat talebinin yerinde olmadığını, davalı şirket, davacının her daim yanında olduğunu, tüm masraflarını karşılamış ve kendisine bu süreçte anlayışlı davranarak ağır işler verilmediğini, manevi tazminat şartları davacı lehine oluşmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacının metro istasyonunun camlarını temizleme işini yaptığı sırada yüksekte bulunan cama yetişmek için kenarda bulunan demir korkuluğun üzerine tırmanarak temizlik işini yaptığı esnada tutunduğu korkuluğun kırılması neticesinde düşüp yaralanması ile gerçekleşen iş kazasında, yüksekte çalışmalarda merdiven veya platforma çıkılması gerektiğini bilebilecek olan davacının kendi kişisel güvenliğini hiçe sayarak bu yönde talimat olmamasına rağmen korkuluklara tırmanıp düşmesinde daha fazla kusurlu sayılması gerektiği gözetilmeden sigortalıya verilen kusur oranı oluşa uygun değildir.

Kaldı ki davacının amiri o kısmın temizlenmesi konusunda talimat vermiş ise de buna yönelik aletlerin temin edilmediğine ilişkin tespit yapılmadığı, dosyada bulunan tanık beyanlarından akşam vardiyasında merdiven ile temizleneceği hususu dikkate alınarak kusur oranı belirlenmesi gerektiği ayrıca iş kazası nedeniyle varsa ceza dava dosyası ve rücu dava dosyası araştırılarak iş bu dosyaların içeriği alınan bilirkişi raporları da incelenmek suretiyle tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesi suretiyle somut verilere dayalı karar verilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, davalı vekilinin sair temyiz itirazları incelenmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,