Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/2614 K.2025/12302

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin geçirdiği iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle, öncelikle husumet yönünden davaya itiraz ettiklerini, ayrıca davacının kazaya kendi kusuru ile sebep olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Davalı ... tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "..1-Davacının Maddi Tazminat Davasının kabulü ile

-725.637,41 TL sürekli iş göremezlik tazminatının olay tarihi olan 25.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve mütesilsilen alınarak davacıya verilmesine,

-17.017,14 TL geçici iş göremezlik tazminatının olay tarihi olan 25.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve mütesilsilen alınarak davacıya verilmesine,

2-Davacının Manevi Tazminat Davasının Kısmen kabulü ile

-75.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 25.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve mütesilsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,.." şeklinde karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "..1-Davalı ... Bakanlığının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353-(1) b) 1 maddesi gereğince esastan reddine,... " karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili ile davacı arasında bir iş sözleşmesi olmadığını, davanın husumet sebebiyle reddi gerektiğini, dava dilekçesinin Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119. maddesinde düzenlenen asli unsurların eksikliği sebebiyle reddi gerektiğini, iddiaların somutlaştırılmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, davanın esasa ilişkin sebeplerle de reddinin gerektiğini, davacının iş tanımında temizlik görevinin olmadığını, davacının kendisine talimat verilmediği halde bahçeyi suladığının ve biriken suyu tahliye ederken düştüğünün tanık beyanları ile sabit olduğunu,

müvekkiline atfı kabil bir kusur bulunmadığını, ayrıca davacının zararının Kurumca yapılan ödemeler ile karşılandığını, kabul etmemekle birlikte kusur oranları belirtildiği halde zararın tamamından müştereken ve müteselsilen sorumluluğa karar verilmesinin hatalı olduğunu, ayrıca faiz başlangıç tarihine itiraz ettiklerini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından; davacının davaya konu iş kazası nedeniyle kurumca sürekli iş göremezlik oranının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 17.02.2021 tarihli kararı ile % 9 oranı olarak belirlendiği, Kurumca kabul edilen oran %10'un altında kaldığından peşin sermaye değeri bildirilmediği, ancak itiraz üzerine yargılama aşamasında aldırılan ATK 3. İhtisas Kurulunun 19.10.2022 tarihli kararıyla davacının sürekli iş göremezlik oranının % 11 olarak belirlendiği, yine itiraz üzerine ATK 2. Üst Kurulundan rapor aldırıldığı,

anılan 27.04.2023 tarihli kararda ise davacının sürekli iş göremezlik oranının bu kez geçici iş göremezlik süresi sonundan itibaren kişinin Psödoartroz cerrahisi geçirdiği 08.06.2022 tarihine kadar geçen sürede E cetveline (yaşına) göre %24.2(yüzdeyirmidörtnoktaiki) oranında belirlendiği, Psödoartroz cerrahisi geçirdiği 08.06.2022 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %12.1(yüzdeonikinoktabir) oranı olarak belirlendiği ve kesinleştiği, ancak hükme esas alınan 19.01.2024 tarihli hesap raporunda kurumca peşin sermaye değeri bağlanmadığından bahisle tenzilat yapılmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

SGK gelirlerinin (geçici iş göremezlik ödeneği ve ilk peşin sermaye değerli gelir) tenzilinde kamu düzeni ilkesi kapsamında uygulanma imkanı bulunan 6098 sayılı TBK'nın 55. maddesi kapsamında rücu edilebilir olan kısmının hesaplanan tazminat alacağından tenzil edilerek davacının netice tazminat alacaklarının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece yapılacak iş; Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacıya kesinleşen sürekli iş göremezlik oranı üzerinden bağlanacak olan gelir miktarının sorulmasına, bildirilen miktardan davacının kusurlu olduğu dikkate alınarak rücu edilebilir kısmın tenzili yapılarak yeniden hesap raporu alınmasının gerekmesi halinde ise alınacak raporda davacının maddi tazminata ilişkin temyiz isteminin bulunmaması nedeniyle hükme esas alınan 19.01.2024 tarihli bilirkişi hesap raporundaki bilinen (iskontosuz), bilinmeyen (iskontolu) dönem başlangıç ve bitiş tarihleri değiştirilmeden hesaplama yapılması gerektiğini göz önünde bulundurmak usuli kazanılmış hakları da gözeterek oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR