Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/3148 K.2025/7806

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 01.10.2008 ile 05.12.2011 döneminde eşi ...'in davalı şirkette çalıştığı ve sigorta başlangıç tarihinin 01.10.2008 olduğunun tespitine, yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; ilgilinin 2005'den itibaren çalışmasının bulunmadığını, Kurum kayıtlarının resmi belge olduğunu, aksinin eşdeğer bir belge ile ispatlanması gerektiğini, eylemli ve gerçek bir çalışma ispatlanmadığı sürece sigortalılıktan söz edilemeyeceğini, belge bulunmaması halinde 506 sayılı Kanun'un 79. madde gereğince 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, mahkeme tarafından araştırılması gerektiğini, davalı SGK davanın açılmasına sebebiyet vermediğinden aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiğini, davanın reddine yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı şirket yargılama sırasındaki ibraz ettiği dilekçesi ile ...'in 01.10.2008-05.12.2011 döneminde şirketlerinde çalıştığını, cezaevinde olması nedeniyle duruşmaları takip edemediğini, muhasebeciden kaynaklı bir sorun nedeniyle işe giriş bildirgesinin verilmediğini, kasıtlarının olmadığını hatta ...'in ... ile birlikte çalıştığını bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 01.06.2023 tarihli kararı ile istinaf kanun yoluna başvuran Kurum vekili tarafından ileri sürülen istinaf sebepleri yerinde görülmeyerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.06.2023 tarihli kararının süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "..Somut olayda; 06.12.2011 tarihinde vefat eden ...'in hizmetlerinin tespiti istemiyle, mirasçılarından ... tarafından açılmış olup müteveffanın diğer mirasçılar olduğu anlaşılmakla yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre anılan mirasçıların davaya dahil edilmek suretiyle aktif husumet eksikliği ikmal edilmelidir...."gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile muris ... T.C. Kimlik numaralı ...' in davalı ...sicil numaralı ... İletişim Telekominasyon Elektrik Elektronik Danışmanlık Reklamcılık İnşaat Dekorasyon Seramik Taahhüt Gıda Tekstil Turizm Tem. İhr. İthl. Gümrükleme Pazarlama San. Tic. Ltd. Şti ( eski ünvanı ... İletişim Sistemleri Mobilya İnşaat Elektronik İthalat İhracat Tic. Ltd. Şti)' nda 03.03.2010-05.12.2011 tarihleri arasında kesintisiz hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret üzerinden çalıştığının tespitine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde, davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık,hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR