Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/3176 K.2025/10434

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirketin 95 işçisinin olduğunu, covid-19 döneminde işyeri faaliyetinin büyük bir bölümünün kapatılmak zorunda kaldığını, 52 işçi için kısa çalışma ödeneği başvurusunda bulunulduğunu, bu işçilerin haftanın belli bir döneminde çalıştırıldığını, ödeneğin kesildiği ve ödenen 52.831,20-TL”'nin yasal faizi ile birlikte Kuruma ödenmesi gerektiğinin bildirildiğini, bu işlemin usul ve yasaya aykırı olduğunu, işçi çıkarma yasağının 25.03.2020 tarihinde geldiğini, işyerinde çıkarılan 2 işçinin işten çıkarılma tarihinin 01.02.2020 olduğunu,

ancak bu işçilerin ihbar sürelerini kullandıktan sonra işten ayrıldıklarını, çıkarılan işçilerin kısa çalışma ödeneğinden yararlanmadıklarını, bu işten çıkarmanın ve çıkarılan işçilerin yerine yeni 2 işçi alınması durumunun 02.04.2020 tarihli dilekçe ile derhal bildirildiğini, tüm bu nedenlerle Kurumun 06.07.2020 tarih ve 404.03- E.00006073514 sayılı işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesi özetle; davacı şirketin 31.03.2020 tarihinde ... ve ... isimli işçileri Kod:4 işten çıkış koduyla işten çıkardığının tespit edildiğini, 4857 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesi uyarınca belirli haller dışında işten çıkarma yasağının getirildiğini, 4447 sayılı işsizlik sigortası Kanunu'nun geçici 23. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kısa çalışma ödeneğinden yararlanılabilmesi için 4857 sayılı Kanun'un 25/1I maddesinde yer alan sebepler haricinde işveren tarafından işçi çıkarılmaması gerektiğini,

4447 sayılı Kanun'un geçici 26. maddesinin 5. fıkrası uyarınca kısa çalışma başvurusunun uygunluk tespitinin olumsuz sonuçlanması halinde işyerinin bu madde kapsamında sağlanan destekten yararlanamayacağını veya yersiz yararlanmış sayılacağını, bu yasa gereğince davacı işverenden ödemelerin gecikme zammı ve cezası ile tahsilinin gerektiğini bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; işten çıkarma işleminin kanunun yürürlük tarihinden sonra yapılması, esas alınması gereken kriter olduğu, ihbar önelinin verildiği tarihin kanunun yürürlük tarihinden önce olması; işçilerin SGK'ya bildirilen işten çıkartılma kodu ve tarihini değiştirmeyeceğini, esas alınması gereken kriterin işten çıkarılma tarihleri olduğunu ileri sürerek iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Kurum İşleminin İptali tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR