Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/4437 K.2025/11179

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 2011 yılında Kuruma müracaat ederek yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu, davalı Kurum eksik gün olduğunu bildirerek talebini reddettiğini, davacının eksik günlerini tamamlayarak Kuruma yeniden müracaat ettiği, davalı Kurumun yine aynı gerekçe ile talebini reddettiği, davacının yine eksik günleri tamamlayarak davalı Kuruma müracaatı üzerine davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı, davalı Kurumun daha sonradan davacıya 01.09.2012 - 24.04.2015 tarihi arasında almış olduğu yaşlılık aylıklarının iadesinin istendiği,

Kurum işleminin hukuka aykırı olmasına rağmen davacının almış olduğu aylıkları Kuruma iade ettiğini, Kurumun kusurlu olduğunu ve Kurum işleminin hukuka aykırı olduğunu belirterek davacının 01.09.2012 - 24.04.2015 tarihleri arasında almış olduğu yaşlılık aylıklarının iadesi borcu olmadığının tespiti ve ödemiş olduğu miktarın yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen denetmen raporuna göre davacının ... Otomotiv İnş. Trz. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. isimli iş yerindeki çalışmalarının iptal edildiğini, davacının prim gün ödeme sayısının emeklilik aylığına yetmemesi nedeni ile emeklilik aylığının başlangıç tarihi itibari ile kesildiği, 01.09.2012 - 24.04.2015 tarihleri arasında almış olduğu yaşlılık aylıklarının borç kaydedildiğini ve Kurum işleminde bir hata olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça bildirilen tanıkların davacının oğlu ve kardeşi olduğu, beyanlarının davacının çalışmasının geçtiği iş yeri adresi, yaptığı işler, aldığı ücret ve iş yeri hakkında somut bilgiler içermediği, yargılama aşamasında dinlenen ve Kurum tarafından çalışması fiili çalışma olarak kabul edilen, hizmeti iptal edilmeyen tanıkların davacıyı tanımadığına dair beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde Kurumca düzenlenen tutanağın aksinin kesin ve inandırıcı delillerle ortaya konulamadığı ve davacının çalışmasının fiili çalışmaya dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, yerel Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğunu, davalı Kurum tarafından dava konusu olay hakkında sorumlular, ilgililer ve görevliler hakkında suç duyurusunda bulunulmadığını, mağdur olan tek kişinin davacı müvekkili olduğunu, Kurumun soruşturma yapılması için herhangi bir eylemde veya suç duyurusunda bulunmadığı ve bu işlemi yapan ve Kurumu zarara sokan şahısların bulunması için çaba sarfedilmediğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının dava dışı ... Otomotiv İnş. Trz. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. unvanlı iş yerinde geçen çalışmalarının gerçek olup olmadığı, Kurumun yaşlılık aylığının iptaline ilişkin işleminin yerinde olup olmadığı hususlarına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR