KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2025/4495 E., 2025/7501 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/87 E., 2025/16 K.
Karar Metni
763 kelime·4 dk okuma·9 bölüm
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı şirkete ait iş yerinde 10.10.2014–23.04.2015 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen sürelerde çalıştığının tespitini istemiştir.
II.CEVAP
1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, davalı şirkette herhangi bir görevinin ve çalışmasının bulunmadığını, şirkette çalışan şoförlerin arkadaşı olması sebebi ile talep edilen sürelerde şoför yanında yolculuk yaptığını ve gezme amaçlı şoförlerin yanında seyahat ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.
III.İLK DERECE MAHKEME KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 10.05.2023 tarih ve 2022/113 E.-2023/49 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 23.11.2023 tarih ve 2023/1954 E.-2023/2245 K. sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine,
Daire kararı ile inceleme konusu eldeki davada, davacı, davalı şirkete ait iş yerinde 10.10.2014–23.04.2015 tarihleri arasında çalıştığının tespitini istemiş, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiş ise de 26.03.2015 tarihi öncesi dönem yönünden hükmün eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu,
somut olayda Mahkemece, davacının davalı iş yerinde kimlerle birlikte çalıştığı yönünden beyanı alınmalı, bu kişilerin tespiti ile davacının çalışmasına yönelik ifadeleri alınmalı, beyanı alınmayan dönem bordro tanığı .....dinlenmeli, resen araştırma ilkesi doğrultusunda Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle iş yerine o tarihte komşu olan diğer iş yerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanları, yoksa iş yeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek yöntemince beyanları alınmalı,
gerekirse beyanı alınan tanıklar yeniden dinlenerek ifadeler arasındaki çelişkiler giderilmeli ve hizmetin başlangıcı belirlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur.
B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin 22.01.2025 tarih ve 2024/87 E.-2025/16K. sayılı kararı ile bozma kararına uyularak yapılan yargılama ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğunu, davacının davalı şirkette hiç çalışmadığını, soyut tanık beyanlarına itibar edilerek karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.
2.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı olduğunu, çalışma olgusu yöntemince ispatlanamadığını, Kurum resmi kayıtlarının aksinin eşdeğer belgelerle ispatlanması gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/4495, K. 2025/7501, 6 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama