Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/476 K.2025/8281

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalıya ait ..., ..., ..., ... plaka sayılı dolmuşlarda 01.10.2012 tarihinde şoför olarak işe başladığını ve 30.10.2017 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davacının hizmet akdinin davalı tarafça sona erdirildiğini, davacının çalıştığı süre boyunca Kuruma işe girdiğine dair herhangi bir bildirimde bulunulmadığını ve sigortasız çalıştırıldığını, davacının günlük yevmiye usulü çalışmakta olup, iş akdinin sona erdiği tarihte günlük yevmiyesinin 70-80 TL olduğunu, hafta tatili, yıllık izin ve UBGT günlerinde hiç izin kullanmayan davacının aylık ortalama net kazancının 2.250,00 TL’yi bulduğunu,

ekte yer alan trafik ceza tutanakları, ödeme belgeleri, Ankara Büyükşehir Belediyesi Encümen kararı ve tebellüğ belgesi ve servis teslim fişi ve faturasından davacının davalıya ait farklı plakalı araçlarda şoför olarak çalıştığı gösterdiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacının davalı işveren nezdinde 01.10.2012 – 30.10.2017 tarihleri arasında aralıksız olarak net 2.250,00 TL ücretle çalıştığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili, davacının, davalıya ait ..., ..., ..., ... plaka sayılı dolmuşlarda 01.10.2012 tarihinde şoför olarak işe başladığını ve 30.10.2017 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davacının hizmet akdinin davalı tarafça sona erdirildiğini, davacının çalıştığı süre boyunca Kuruma işe girdiğine dair herhangi bir bildirimde bulunulmadığını ve sigortasız çalıştırıldığını, davacının günlük yevmiye usulü çalışmakta olup, iş akdinin sona erdiği tarihte günlük yevmiyesinin 70-80 TL olduğunu, hafta tatili, yıllık izin ve UBGT günlerinde hiç izin kullanmayan davacının aylık ortalama net kazancının 2.250,00 TL’yi bulduğunu,

ekte yer alan trafik ceza tutanakları, ödeme belgeleri, Ankara Büyükşehir Belediyesi Encümen kararı ve tebellüğ belgesi ve servis teslim fişi ve faturasından davacının davalıya ait farklı plakalı araçlarda şoför olarak çalıştığı gösterdiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacının davalı işveren nezdinde 01.10.2012–30.10.2017 tarihleri arasında aralıksız olarak net 2.250,00 TL ücretle çalıştığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olay dosya kapsamında yer alan tüm deliller değerlendirildiğinde; dosyada davacının çalışmasına dair tanık beyanları mevcut olup, gerek bordro tanıkları, gerekse emniyet tarafından belirlenen tanıklar davacının davalıya ait araçlarda 4-5 yıl kadar çalıştığını beyan ettikleri, yine dava dilekçesi ekinde yer alan trafik cezası bilgilerinde de davacının 10.09.2013-04.08.2017 arası sadece davalıya ait ticari araçları kullanırken ceza yaptırımına maruz kaldığını gösterdiği,

davalının aracının servis sonrası faturasında davacının teslim alan imzası, belediyenin düzenlediği ceza kararının şoför olarak davacıya tebliğine dair belge de bulunmadığı, tanıkların beyanlarında tam tarih vermedikleri, davacı ile beraber çalışan bordro tanığı ...’un sigortalık başlangıcı ise 03.12.2012 olup bu tarih sonrası için bordro tanık sıfatına haiz olmakla davacının da hizmet akdinin 03.12.2012 de başladığı belirlenebildiği, bu tarih sonrası davacının ara vermesi,

kesintili çalışması veya başkasına ait araçlarda çalışması gibi kayıt ve tanık beyanı olmadığından akdin aralıksız sürdüğü ilkesinden hareket edilmiş olup akdin sonlanması yönünden yazılı belge olarak en yakın tarihli belge 04.08.2017 tarihli trafik cezası bilgisi olduğu, tespiti mümkün hizmet süresinin 03.12.2012-04.08.2017 arasında 1683 gün olarak hesaplandığı,

prime esas kazancın tespiti yönünde yazılı belge bulunmadığından bu konuda her hangi bir tespit yapılamadığından asgari ücret esas alınarak davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait .... sicil sayılı iş yerinde 03.12.2012-04.08.2017 tarihleri arasında 1683 gün dönemin prime esas asgari ücret ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, (30.12.2022 tarihli bilirkişi raporunun karara ek olarak alınmasına) karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı iletüm dosya kapsamından, davalı adına tescilli minibüs işletmeciliği işyerinin 18.08.2010 tarihinde yasa kapsamına alındığı, davacının davalı yanından bildirilen hizmetinin olmadığı, ihtilaflı dönemde davalı adına tescilli üç farklı plakalı aracı kullandığı sırada davacı adına trafik ceza makbuzları düzenlendiği,

yazılı kayıtlar ve bordro tanıklarının beyanları uyarınca hizmet tespiti isteminin kısmen kabulüne ve prime esas kazanca dair herhangi bir yazılı delilin bulunmaması sebebi ile bu talebin reddine dair kararda, mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık olmadığı görülmekle, feri müdahil Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurum işlemlerinin yasal mevzuata uygun olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,