Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/5325 K.2026/647

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalıların ve kendisinin murisi olan annesine ait "... Alışveriş ..." isimli iş yerinde 01.07.1995-31.03.2011 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, ancak 28.12.2006 tarihinden önceki çalışmalarının Kuruma bildirilmediğini ileri sürerek, davacının, davalıların ve kendisinin murisi olan annesine ait iş yerinde Kuruma bildirimi yapılmayan 01.07.1995 – 28.12.2006 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalılarca davaya cevap verilmemiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, çalışma olgusunun hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın hak düşürücü sürenin dolması nedeni ile reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davacının 01.07.1995 tarihinde çalışmaya başladığına ilişkin olarak işe giriş bildirgesi düzenlenerek Kuruma verilmediği, davacının çalıştığını iddia ettiği iş yerinin 25.11.2005 tarihinde Kanun kapsamına alındığı ve bu tarih ile davacı adına bildirim yapılmaya başlandığı tarih arasını kapsayan dönem bordrolarında da davacının isminin yer almadığı,

davacı ile davalıların murisine ait ... sicil sayılı iş yerinden davacı adına 28.12.2006-30.03.2007, 09.05.2007-31.12.2007, 07.02.2008-31.08.20 08... .10.2008-31.03.2011 tarihleri arasında hizmet bildirimi yapılması, tespiti istenen döneme ilişkin olarak davacı adına yönetmelikte belirtilen ve hak düşürücü sürenin işlemesine engel teşkil edebilecek nitelikte herhangi bir belgenin düzenlenmemiş ve Kuruma verilmemiş bulunması, hak düşürücü sürenin işlemesini önleyecek nitelikte başkaca bir durumun varlığının da davacı tarafından iddia ve ispat edilememesi,

davacının çalışmasının 2011 yılında sona ermesi ve eldeki davanın ise çalışmanın sona erdiği yılın sonundan başlayan 5 yıllık hak düşürücü süre geçirildikten sonra 26.04.2023 tarihinde açılması nedeniyle davacı adına bildirim yapılmaya başlanıldığı tarihten öncesine ilişkin uyuşmazlık konusu edilen çalışmaların tespitine karar verilmesinin mümkün bulunmaması karşısında, verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğunu, davalı iş yerinde çalışmış olmasına rağmen yönetmelikte sayılan belgelerden birisinin dahi verilmemiş olmasının sorumluğunun davacıya yüklenmesinin hakkaniyetle bağdaşmadığını, davacının davalıya ait iş yerinde geçen çalışmalarının blok çalışma niteliğinde olduğundan hak düşürücü süreden söz edilemeyeceğini, dosya kapsamındaki diğer delillerin değerlendirilmediğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR