Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/7437 K.2025/13160

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı Şirkette çalıştığı 15.05.2016-15.05.2017 tarihleri arasında aldığı net maaşı 4.500,00-TL olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir. Davacı vekilinin 01.03.2023 tarihli beyan dilekçesi ve 16.10.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile davacının, 15.04.2016-15.05.2017 tarihleri aralığında sosyal güvenlik destek primine tabii çalışmasının tespiti ile aynı döneme ilişkin prime esas kazancın tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Şirket vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı Kurum vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının bildirimli döneme ilişkin prime esas kazancın tespiti talebine ilişkin isteminin Kurum tarafından 15.06.2023 tarih ve 75256790 sayılı yazı ile zımnen reddedildiği,

Mahkemece dinlenen tanıklarca, davaya konu iş yerinin plaj işletmesi olduğunu, yaz döneminde iş yerinin faal bulunduğunu, kış döneminde ise iş yerinin kapatılmamakla birlikte işçi sayısının en aza indirildiğini, davacının 2016 yılı Nisan ayında işe başladığını, 2016 sezonunun sonuna kadar çalıştığını, 2016 sezonunda ve sonrasında davacının iş yerinde geceleri de yatılı kaldığını ve 2017 yılı sezonu için işvereni ile konuştuğunda işinin nevinin değiştirildiğini öğrenince yeni bir işi kabul etmediğini ve iş yerinden ayrıldığının beyan edildiği,

dava dosyasına sunulan 13.10.2016, 26.10.2016, 17.12.2016, 04.05.2017, 05.05.2017, 14.05.2017 tarihli irsaliye faturalarında davacının yer almadığı, davacıya 2016 mevsim sonundan sonra işverenince ücret ödenmediği dikkate alındığında, davacının 15.04.2016 tarihinde işe başladığını ve 26.09.2016 tarihine kadar mevsimlik olarak aralıksız çalıştığını, 27.09.2016 tarihi ile iş akdinin mevsimlik olarak askıya alındığını ve bu askı halinin 2017 sezonu başına kadar devam ettiğini 2017 sezonu başında davacının satın alma işinin sona erdirilmesi ile yeni verilen işi kabul etmemesi nedeni ile işe başlamadan sona erdirildiğinin kabulü gerektiği,

öte yandan davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte.

Hukuk Genel Kurulunun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunduğu, davacı tarafça tespiti gereken gerçek ücretin; hukuken geçerli olarak düzenlenmiş, davacının imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatlanamadığı,

davacı tarafça yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler de sunulmadığı anlaşılmakla, davanın kısmen kabulüne, davacının, davalıya ait 1166100.35 sicilli iş yerinde 15.04.2016-26.09.2016 tarihleri arasında sosyal güvenlik destek primine tabii olarak 162 gün çalıştığının ve Kuruma bildirilmeyen 62 günlük hizmetinin bulunduğunun tespitine, davacının prime esas kazancın tespiti isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanun'un 77. maddesi ve 79/10. ve 5510 sayılı Kanun’un 80. maddesi ile 86/9. maddesi hükümleri ile banka kayıtları, bodro tanık beyanları, irsaliye faturaları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR