Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/7510 K.2025/14315

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum denetmen raporuna istinaden davacının 03.10.2015-07.10.2015 tarihleri arasında Türkiye'de iptal edilen çalışmalarının gerçek ve fiili olduğunun ve Kuruma borçlu olmadığının tespitini, davacıya emekli aylığının kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte tekrar bağlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın Kurum yönünden reddi gerektiğini, davacının dosyasının incelendiğini, ... Turizm Sey. Nak. Mad. İnş. Tar. Ürün. San. Tic. Ltd.

Şti unvanlı iş yerinde 03.10.2015-07.10.2015 tarihleri arasında 5 gün sigortalılığı olduğunu, 31.07.2018 tarih ve 2018/FKR/115 sayılı rapora göre 5510 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrası (a) bendi kapsamında tespiti yapılan iş yerinin belirlenen dönemlerde yapılan sigorta bildirimlerinin gerçek çalışmaya dayanmadığı ve dolayısıyla sigortalı olma niteliği taşımadığı belirtildiğinden davacının sigortalılık sürelerinin iptal edildiğini,

5510 sayılı Kanun'un 4. maddesinin a bendine göre yurt dışı borçlanma yapabilmesi için Kuruma yurt dışı borçlanması müracaatı yaptıkları tarihte son sigortalılık statüsü 4-1/b kapsamında olan sigortalılarla, Türkiye'de hiç sigortalılığı bulunmayan vatandaşların yurt dışı borçlanmaları ise 3201 sayılı Kanun'a ve Kanuna dayanılarak Kurum tarafından çıkarılan 2011/48 sayılı Genelge'ye göre 4/b kapsamında değerlendirildiğini, davacının 4/a kapsamında yurt dışı borçlanması yapmasına ve tarafına aylık bağlanmasına imkan bulunmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla,

davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

2.Davalı ...Turizm Sey. Nak. Mad. İnş. Tar. Ürün. San. Tic. Ltd. Şti.'ye tebligatın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen cevap dilekçesi sunmadığı ve duruşmalara katılmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin, davalı iş yerinde asgari ücretli olarak bilfiil çalıştığının Mahkemede dinlenen tanık beyanlarından da anlaşıldığını, davalı Kurum tarafından müvekkilinin ifadesi dahi alınmadan haricen böyle bir işlem yapıldığını ve müvekkiline bildirilmediğini, ayrıca borcun miktarının hangi ölçütlere göre hesaplandığının da belirsiz olduğunu, müvekkilinin durumunun yeniden incelenmesinin gerekli olduğunu, dolayısıyla davalı Kurumca tesis edilmiş işlemin hukuka aykırı olarak keyfi bir şekilde yapıldığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık davacının Kurum denetmen raporuna istinaden iptal edilen hizmetlerinin gerçek ve fiili çalışmaya dayandığının ve Kuruma borçlu olmadığının tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali, kesilen yaşlılık aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR