Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/752 K.2025/6620

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait firmada 01.03.2013 - 01.11.2017 tarihleri arasında eksvatör iş makinesi operatörü olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, davacının 01.03.2013 -01.11.2017 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olan davalı ...'na ait iş yerinde iş makinesi operatörü olarak her ay 2 gün çalıştığı ve SGK'ya bildirilmeyen 113 gün çalışmasının olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteminin süreden, fer'i müdahil Kurumun istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1.Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Daire kararında; davacının temyizinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine, fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz talebi yönünden, davacının talebinin sosyal güvenlik destek primine tabi olarak geçen sürelerin tespitine mi yoksa hizmet akdine dayalı zorunlu çalışmaların tespitine mi yönelik olduğunun açıklattırılması gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulü ile davacının davalıya ait iş yerinde asgari ücretli sosyal güvenlik destek primine tabi olacak şekilde 1681 gün hizmetinin olduğunun tespitine karar verilmiştir.

C. 2. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında, dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararda ayda 2 gün olmak üzere toplamda 113 günlük bir hizmet tespiti yapıldığı, Dairemizce, davacının temyizinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddedildiği, fer'i müdahil SGK'nın temyizi yönünden, davacının talebinin sosyal güvenlik destek primine tabi olarak geçen sürelerin tespitine mi yoksa hizmet akdine dayalı zorunlu çalışmaların tespitine mi yönelik olduğunun açıklattırılması gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince bu sefer davacının davalıya ait iş yerinde asgari ücretli sosyal güvenlik destek primine tabi olacak şekilde 1681 gün hizmetinin olduğunun tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

Belirtilen açıklamalar ve tespitler ışığında somut olaya dönüldüğünde, Mahkemece verilen ilk kararı temyiz eden davacının temyizinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle ret edilmesi sonucu, karşı taraf lehine oluşan usulü kazanılmış hak çerçevesinde ilk kararda belirtilen süreden daha fazla süreye hükmedilemeyeceğinin gözetilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup sair yönler incelenmeksizin karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının beyanı alınmak suretiyle talebinin sosyal güvenlik destek primine tabi olarak geçen sürelerin tespitine yönelik olduğu, dosya kapsamında dinlenen tanıklardan davacının ayda 1-2 gün davalının iş yerinde çalıştığının anlaşıldığı, tanık beyanları birbiri ile örtüştüğü nazara alındığında davacının davalı iş yerinde 01.03.2013 -01.11.2017 tarihleri arasında ayda 2 gün çalışmasının bulunduğu,

Yargıtay ilamında da vurgulandığı üzere usulü kazanılmış hak çerçevesinde Mahkemenin 2018/115 Esas ve 2020/401 Karar sayılı ilamında belirtilen süreden daha fazla süreye hükmedilemeyeceğinden davacının davalıya ait iş yerinde 01.03.2013-01.11.2017 tarihleri arasında asgari ücretli sosyal güvenlik destek primine tabi olacak şekilde 113 gün hizmetinin olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın reddinin gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın reddinin gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 36911, 370 ve 371. maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79. maddesinin 10. fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesinin 9. fıkrası hükümleri

2. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlere göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR